HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτερούλα! Και κλασικά γραφείο και για τους δυο μας.
• Και επειδή έχω κάποια εβδομαδιαία meetings κάθε Δευτέρα, και είναι στάνταρ 2-3, είναι πλέον η πιο γεμάτη ημέρα της εβδομάδας.
• Σερί λοιπόν από το πρωί μέχρι το απόγευμα με τις συναντήσεις με τις ομάδες.
• Το έχω πάρει πλέον απόφαση ότι γυμναστήριο τις Δευτέρες μάλλον δεν θα ξαναπάω.
• Τι να κάνεις....
• Προχωρήσαμε αρκετά θέματα (κλείνουν οι στόχοι του έτους για όλες τις χώρες, μαζί και οι δικοί μας, τέλη Μαρτίου οπότε καταλαβαίνετε τι γίνεται), μίλησα με την ομάδα της Δανίας, συναντήσαμε την ομάδα της Λατινικής Αμερικής που βρισκόταν στη Λωζάνη, και αναχωρήσαμε με τον συνοδοιπόρο για πίσω.
• Άφησα τον συνοδοιπόρο σπίτι, παρέλαβα τον μικρό, τον άφησα στο ποδόσφαιρο και μετά είχα 1,5 ώρες να σκοτώσω..... Είχε και ένα κρύο και μια μουντάδα.
• Πήγα ένα σούπερ μάρκετ και μετά κάθισα επί μία ώρα στο αυτοκίνητο και παρακολούθησα κάτι ενδιαφέροντα βιντεάκια.
• Δεν είχα και το βιβλίο μου......
• Πλέον ο Στέφανος με το που μας βλέπει όταν πάμε να τον παραλάβουμε, είναι σαν να βλέπει κινητή τροφή! Έφερες κάτι να φάω; Τι; Είναι πολύ; Μόνο αυτό; Του έχει ανοίξει η όρεξη! Και μερικές φορές, χάνει λίγο το τακτ του...
• Επιστροφή σπίτι, δείπνο, μπάνια, ξεκούραση.
• Τρίτη, και ξανά γραφείο για εμένα, με πιο "νορμάλ" πρόγραμμα.
• Συνάντησα κατ' ιδίαν και την ομάδα της Ελβετίας (την μόνη από τις αγορές μου που μπορώ να συναντήσω αυτοπροσώπως, για ευνόητους λόγους) και στο τέλος μου είπαν "Ξέρεις, νιώθουμε σαν να έρχεται ο Άη Βασίλης κάθε φορά που συναντιόμαστε γιατί έρχεσαι πάντα με 'δώρα' και απαντήσεις".
• Έκανα και τα βάρη μου το μεσημέρι, και την σάουνά μου, και ανανεώθηκα.
• Επιστροφή σπίτι όπου τα αγόρια είχαν ήδη επιστρέψει.
• Το βράδυ ο συνοδοιπόρος δεν πήγε μπάσκετ, καθώς ακόμα κουτσαίνει από τον τραυματισμό του, αλλά πήγε στον φίλο Μύρωνα ώστε να δουν μπάσκετ, τον ΠΑΟ.
• Το ίδιο παρακολουθήσαμε και εμείς με τον Στεφανάκο και το ξενύχτησε λιγάκι.
• Κάναμε όμως και επαναληπτικές ασκήσεις για τα ρήματα που έχει τεστ.
• Τετάρτη, και 25η Μαρτίου.
• Εργάσιμη βεβαίως για εμάς, δούλεψα όμως από το σπίτι.
• Στο ελληνικό μέτωπο, η αδελφή μου πήγε από το σπίτι των γονιών μας για να γιορτάσουν και το απόγευμα που ήταν να επιστρέψει στο δικό της, χάλασε το ασανσέρ!
• Διανυκτέρευσε λοιπόν στο πατρικό μας, στο παλιό δωμάτιο της γιαγιάς, και πολύ το ευχαριστήθηκαν όλοι.
• Εγώ πήγα τον Στεφανάκο στο τέννις το απόγευμα και συνήθως, επειδή φτάνουμε κανά μισάωρο νωρίτερα, καθόμαστε οι δυο μας και μιλάμε, παίζουμε παιχνίδια, διαβάζουμε.
• Αυτή τη φορά έκανε 2-3 ασκήσεις επαναληπτικές στα ρήματα (ναι, για το τεστ), και πρώτη φορά πήγε με τους υπόλοιπους 3 του γκρουπ του.
• Γενικά, μεταξύ μας, τους ψιλοσνομπάρει μάλλον γιατί δεν τους αισθάνεται ιδιαίτερα κοντά του (είναι ότι αυτοί ήταν ήδη παρέα, και έρχονται και φεύγουν όλοι μαζί, ενώ ο Στέφανος είναι αυτός που προστέθηκε). 
• Ποιο ήταν λοιπόν το κίνητρο αυτήν τη φορά; Είχαν φέρει ένα κύβο του ρούμπικ!
• Ε, καταλαβαίνετε! Πήγε λοιπόν εκεί που καθόντουσαν και του ζήτησαν να τους τον λύσει και έμειναν με ανοιχτό το στόμα.
• Εγώ είχα call με την ομάδα της Πολωνίας (μία από τις καινούργιες μου αγορές) η οποία είναι πολύ δραστήρια, και πάνω στην ώρα τελείωσα για να επιστρέψουμε σπίτι.
• Ξαφνικά όλες οι φόρμες του Στέφανου του είναι μικρές, ψαράδικες! Του παρήγγειλα μερικές online γιατί όσες και να έχουμε, ποτέ δεν φτάνουν.
• Παράλληλα, η φίλη Ηρώ επέστρεφε από Σουηδία και ένα επαγγελματικό ταξίδι που είχε, και είχε τόσο αέρα στην Ελβετία που είχε 2 ανεπιτυχείς προσπάθειες προσγείωσης το αεροπλάνο και τελικά τους πήγαν Μιλάνο!
• Πόση ταλαιπωρία! Από εκεί πήρε το τρένο και επέστρεψε Λωζάνη βράδυ πια.
• Πέμπτη, και ξυπνήσαμε με χιόνι!
• Το Σάββατο τρώγαμε έξω με τον Στεφανάκο χωρίς μπουφάν, και την Πέμπτη είχε 1 βαθμό και χιόνι.
• Πρωτόγνωρο το θέαμα της κερασιάς μας, με τα άνθη της καλυμμένα.
• Εναλλάξ όλη μέρα λοιπόν είχαμε χιόνι και ήλιο! Κάποιες στιγμές και παράλληλα!
• Γραφείο και για τους δύο αλλά με δύο αυτοκίνητα καθώς εγώ έπρεπε να αναχωρήσω νωρίτερα ώστε να μεταφέρω τον ποδοσφαιριστή στην προπόνησή του.
• Ευτυχώς, τον άφησα και θα τον παραλάμβανε ο συνοδοιπόρος.
• Πρόλαβα λοιπόν να επιστρέψω σπίτι και να λουστώ!
• Ούτε ένα λεπτό για χάσιμο!
• Διάβασα και λίγο το βιβλίο μου, μαγείρεψα και περίμενα τα αγόρια.
• Στόλισα και το τραπέζι μας με τα πασχαλινά μας λαγουδάκια που βλέπετε.
• Το θαλασσί (που είναι από κερί) το έχουμε φτιάξει εμείς!
• Φαγητό, συζητήσεις (περί δουλειάς και σχολείου και νέων από τις οικογένειες), μπάνια, ξεκούραση.
• Είχαμε και τα ευχάριστα νέα της έναρξης του γαμπρού μου (αδελφού του συνοδοιπόρου δηλαδή) στη νέα του δουλειά! Και είμαστε όλοι τόσο χαρούμενοι.
• Παρασκευή, και ένιωσα ότι αυτή η εβδομάδα ήταν λίγο ατελείωτη.
• Και με όλα τα εργασιακά deadlines, και με όλες τις μεταφορές του Στεφανάκου, και με διάφορα στενάχωρα νέα.
• Γαλλικά το πρωί, δουλειά από το σπίτι, πάλι εναλλάξ ήλιου και χιονιού.
• Το απόγευμα τον πήγε ο συνοδοιπόρος τον μικρό στο τέννις οπότε πήρα εγώ λίγες ανάσες και έφτιαξα την πρώτη μου ever granola!
• Χρησιμοποίησα ένα μείγμα 5 δημητριακών (βρώμη κτλ.), αμύγδαλα, αποξηραμένα cranberries, σπόρους τσία και διάφορους άλλους που είχα, μέλι, φυστικοβούτυρο.
• Τα άπλωσα σε ένα ταψί και μάλλον τα έψησα λίγο παραπάνω (ήθελα να γίνουν τραγανά οπότε έσβησα τον φούρνο για να τα αφήσω ακόμα 2' και ξεχάστηκα αλλά οκ) αλλά βγήκαν πολύ γευστικά!
• Πετάχτηκα και ένα σούπερ μάρκετ, μαγείρεψα (τορτελίνια με ρικότα και λεμόνι για εμάς, σνίτσελ για τον μικρό, και σαλάτα πράσινη για όλους), επέστρεψαν τα αγόρια, φάγαμε, είπαμε τα νέα μας, κάναμε τα μπάνια μας, παίξαμε Skyjo και χαλαρώσαμε.
• Τηλεθεάσεις -εννοείται- τα αγόρια (πάντα υπάρχει κάποιο άθλημα να παρακολουθήσεις αν αυτό θες!), διάβασμα για εμένα.
• Τα είπαμε και με την φίλη & κουμπάρα Μαριάννα που είχε τα γενέθλιά της και όπως πάντα, όταν βρίσκουμε χρόνο, μιλάμε για καμιά ώρα.
• Καλά δεν κοιμήθηκα γιατί με αυτά και με εκείνα, ο αυχένας μου είναι σε κακή κατάσταση -ακόμα.
• Είναι το ευαίσθητό μου σημείο, αυχένας - ώμοι.
• Ξύπνησα νωρίς λοιπόν το Σάββατο, καθίσαμε με τον Στεφανάκο στον καναπέ, παρακολουθήσαμε έναν πολύ συμπαθητικό σεφ που έχει βρει στο youtube ο οποίος είχε αφιέρωμα στην πίτσα, και μετά αναχώρησα για την γνωστή στάση.
• Εκεί, που συναντιόμαστε με την Τίνα χωρίς καν να συννενοηθούμε.
• Εκεί, που σε λίγο θα περιμένω πάντα πια μόνη..... Μια συγκίνηση με έπιασε, ή μάλλον δεν με έχει αφήσει από τότε που μάθαμε τα νέα, αλλά προσπαθώ να μην το δείχνω.
• Τυπικές λοιπόν στο ραντεβού μας, πήραμε το λεωφορείο μας και φτάσαμε στο γυμναστήριο για το Body Balance μάθημα.
• Είχαμε και χρόνο οπότε χαζέψαμε και λίγο στα μαγαζιά.
• Αυτή τη φορά φτιάξαμε από μία σαλάτα η καθεμία και καθίσαμε στο Starbucks για καφέ να περιμένουμε την τρίτη της παρέας η οποία είχε πέρα - δώθε με τα μικρά.
• Εννοείται το hot θέμα της ατζέντας ήταν η επιστροφή της Τίνας και της οικογενείας στην Ελλάδα, με όλες τις εξελίξεις που αυτή συνεπάγεται (εργασιακά, οικογενειακά, γραφειοκρατικά, σπίτια, σχολεία...).
• Τα αγόρια πήγαν για τον δικό τους καφέ αφού άφησαν τα μικρά στο ελληνικό σχολείο, εμείς πήραμε κάτι δωράκια που ήθελαν τα κορίτσια, και παραλάβαμε τα παιδιά.
• Πήγαμε κατευθείαν ένα σούπερ - μάρκετ και από εκεί για έναν γρήγορο καφέ στην Ηρώ (να παίξουν τα μικρά, να της κάνουμε και εμείς παρέα που ήταν μόνη) και μετά σπίτι.
• Είχε κανονιστεί pizza sunday στο σπίτι της Τίνας οπότε είπαμε με τον Στεφανάκο να βάλουμε στην πράξη όλα όσα μάθαμε για τα σπιτικά ζυμάρια από την εκπομπή του σεφ.
• Πήραμε λοιπόν το σωστό το αλεύρι, την μαγιά μας, ανεβάσαμε το βαρύ μίξερ με τον γάντζο, και στο πι και φι το ζυμάρι μας ήταν έτοιμο.
• Σε λιγότερο από ώρα είχε σχεδόν τριπλασιαστεί!
• Το χώρισα λοιπόν στα δύο, το έκανα ωραίες μπάλες και το έβαλα στο ψυγείο ώστε να ξανα-ασχοληθούμε το επόμενο πρωί.
• Έβαλα τα πλυντήριά μου, συμμάζεψα και βράδυ πια κάθισα στον καναπέ.
• Κυριακή, και πάλι ξυπνήσαμε με ελαφρύ χιόνι στον κήπο, κρύο και αέρα, αλλά και ήλιο.
• Ανοίγω το ψυγείο να φτιάξω τα πρωινά μας και τι να δω; Τα ζυμάρια της πίτσας είχαν συνεχίσει να διογκώνονται, είχαν δραπετεύσει από την μεμβράνη και είχαν επεκταθεί προς όλες τις κατευθύνσεις! 
• Πω πω... να το θεωρήσω επιτυχία;
• Τα ξανά έπλασα λιγάκι, τα ξανά έκανα μπάλες, τα ξανά τύλιξα και τα ετοίμασα για το μεσημέρι.
• Με τον Στεφανάκο κάναμε τα μαθήματά του (είχε μια μεγάλη έκθεση να γράψει για το ηλιακό σύστημα και αρκετά ακόμα μαθήματα) και πέρασε η ώρα χωρίς να το καταλάβουμε.
• Είχαμε χάσει και μία ώρα με την αλλαγή.
• Κατά τις 12.30 βάλαμε τα ζυμάρια και όλα τα βασικά υλικά σε μια τσάντα και πήγαμε στο σπίτι των φίλων, Τίνα & Μύρωνα, για διαγωνισμό πίτσας!
• Τα ζυμάρια τους εκείνοι - τα ζυμάρια μας εμείς. Τι πλάκα.
• Συνολικά φτιάξαμε 5-6 διαφορετικές πίτσες και η αλήθεια ήταν ότι βγήκαν πεντανόστιμες! 
• Και τα ζυμάρια πολύ αφράτα! Μόνο στο άπλωμα είχαμε ένα θεματάκι αλλά οκ.
• Οι συζητήσεις πολλές, τα γέλια επίσης.
• Απογευματάκι πια επιστρέψαμε σπίτι, ο συνοδοιπόρος ξάπλωσε, εγώ έγραψα, και ο μικρός ζωγράφισε.
• Παίξαμε και ένα τέννις στο nintendo, φτιάξαμε και την αγαπημένη σούπα λαχανικών με κριθαράκι, κάναμε τα μπάνια μας, παρακολουθήσαμε hockey (ντέρμπι Λωζάνη - Γενεύη για τα play offs), μιλήσαμε με τις οικογένειες και χαλαρώσαμε.
• Και κάπως έτσι, φτάσαμε στην εβδομάδα του καθολικού Πάσχα και λίγες μέρες πριν την 1η μας επίσκεψη στο βαφτιστήρι μας στο Μάαστριχτ!
• Πολύ ανυπομονούμε!

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα