HOW WAS YOUR WEEK?

 

• Δευτερούλα, και ακολουθήσαμε το κλασικό μας πρόγραμμα.
• Αφήσαμε τον Στεφανάκο στο σχολείο και πήγαμε και οι δύο γραφείο.
• Και είχε μια ομίχλη! Εμείς είμασταν ακριβώς πάνω από τα σύννεφα με τις κορυφές των Άλπεων να εξέχουν. Πανέμορφο θέαμα.
• Το πρόγραμμα γεμάτο με αποτέλεσμα να χάσω πάλι την γυμναστική μου αλλά τι να κάνεις.
• Είχαμε όμως το call που διοργανώνουμε κάτι τρίμηνο και αυτή τη φορά ήμουν εγώ η υπεύθυνη και οικοδέσποινα οπότε για 2 ώρες, υποδέχτηκα 150 περίπου συναδέλφους από όλη την Ευρώπη και μαζί μάθαμε και εμπνευστήκαμε.
• Πολύ καλά πήγε!
• Παραλαβή του Στεφανάκου και σπίτι.
• Μας ρώτησε αν μπορεί κάποιες μέρες που δεν έχει μετά προπόνηση να επιστρέφει μόνος του σπίτι και βεβαίως του είπαμε ναι. Όταν ο καιρός το επιτρέπει βεβαίως.
• Τρίτη, και γραφείο ξανά για εμένα, με κάπως πιο χαλαρό πρόγραμμα.
• Έκανα λοιπόν τη γυμναστική και την σάουνά μου το μεσημέρι, τσίμπησα και προχώρησα αρκετά θέματα.
• Γνώρισα και μία από τις νέες μου αγορές, την ομάδα της Αυστρίας.
• Ο Στεφανάκος είχε κάνει τα ντραμς του και μετά επέστρεψε με τα πόδια.
• Είχε βγει και ο συνοδοιπόρος οπότε συναντήθηκαν στα μέσα περίπου και περπάτησαν παρέα.
• Μπάσκετ ο συνοδοιπόρος, μπάσκετ στην τηλεόραση εμείς με τον Στεφανάκο και αφού κοιμήθηκε έβαλα να δω ταινία.
• The Last Showgirl. Ειλικρινής, αληθινή, γλυκόπικρη, νοσταλγική ταινία για το χώρο του θεάματος, το γήρας (των γυναικών βεβαίως), την ομορφιά, τις θυσίες, τα όνειρα.... Μου άρεσε. Με έβαλε σε σκέψεις και με παρέσυρε. Εντυπωσιάστηκα και με την Pamela. Την αληθινή ομορφιά της, την ευάλωτη ερμηνεία της. Με την Jamie Lee Curtis δεν εντυπωσιάστηκα γιατί περίμενα τέτοια ερμηνεία σε έναν τόσο αμφιλεγόμενο ρόλο.
• Παράλληλα, οι γονείς μας βρίσκονταν στο Θέατρο Παλλάς για να ακούσουν τον Πάριο (εισιτήρια που τους είχαμε κάνει δώρο για τα Χριστούγεννα). Και ναι, έχει μεγαλώσει (προφανώς) αλλά ήταν απολαυστικός και νοσταλγικός. Θρύλος.
• Τετάρτη, και γραφείο ξανά, αλλά για μισή μέρα αυτή τη φορά.
• Και είχε έναν έντονο, πορτοκαλοκόκκινο ουρανό το πρωί!! Εννοείται τον φωτογραφίσαμε με τον Στεφανάκο.
• Συναντήσεις, μεσημεριανό, 2025 review με τον διευθυντή μου (μιλήσαμε με ειλικρίνεια και άκουσα πολύ όμορφα πράγματα) και αναχώρηση για να παραλάβω τον Στέφανο για το τέννις.
• Επιστροφή σπίτι το απόγευμα, μαγείρεμα (την αγαπημένη μας σούπα με λαχανικά και κριθαράκι), ήρθε και ο συνοδοιπόρος από το γραφείο, συμμαζέματα, μπάνια, Master Chef και ξεκούραση.
• Πόσο απολαμβάνω τον ύπνο μου! Φτου φτου.
• Στην Ελλάδα, και σε αρκετές άλλες χώρες, πέρασε ένα πολύ δυνατό κύμα κακοκαιρίας και καταιγίδων με αποτέλεσμα δρόμοι να μετατραπούν σε χειμάρρους, άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και πόλεις να φαντάζουν με εμπόλεμη ζώνη.... Πω πω.
• Τρελαίνεσαι αν παρακολουθείς τις ειδήσεις και τα τεκταινόμενα lately... πόλεμοι, συρράξεις, απειλές, φυσικές καταστροφές. Τι ωφελεί όμως να μαυρίζουμε τη ψυχή μας έτσι; Δεν είναι προτιμότερο να επικεντρώνουμε την ενέργειά μας σε πράγματα που μπορούμε όντως να επηρεάσουμε;
• Πέμπτη, και δουλειά από το σπίτι, με κρύο (μπππρρρ) και άνευ νερού καθώς ειδοποιηθήκαμε ότι υπάρχει βλάβη στην περιοχή και έκοψαν το νερό για 8 ώρες.
• Το απόγευμα πήγα εγώ τα τρία αγόρια στην προπόνηση ποδοσφαίρου και επέστρεψα να μαγειρέψω (τα γλυκόξινα ρεβύθια που αγαπάμε όλοι οικογενειακώς, με ρύζι).
• Το βράδυ προχώρησα λίγο και το πασχαλινό μας ταξίδι στο Μάαστριχτ και τις Βρυξέλλες (θα επισκεφθούμε το βαφτιστήρι μας που σπουδάζει εκεί) οπότε έκλεισα 1 διανυκτέρευση στην Ολλανδία και 2 στο Βέλγιο.
• Οι μέρες δεν είναι πολλές, το κλασικό 4ήμερο του Πάσχα, αλλά είναι η πρώτη μας επίσκεψη στη συγκεκριμένη περιοχή, και βεβαίως είναι και ο Παναγιώτης που ζει πλέον εκεί, οπότε είμαστε όλοι πολύ ενθουσιασμένοι.
• Παρασκευή, με κλασικά μάθημα γαλλικών και δουλειά από το σπίτι.
• Και επειδή θα λείπω την ερχόμενη εβδομάδα, είχα μετακινήσει πολλές συναντήσεις σε αυτήν την εβδομάδα οπότε ακόμα και η Παρασκευή ήταν πολύ γεμάτη.
• Με ωραία calls όμως, με διαφορετικές αγορές.
• Το απόγευμα ανέλαβε ο συνοδοιπόρος τα του τέννις του μικρού και εγώ πήγα ένα σούπερ - μάρκετ ώστε να τους αφήσω γεμάτο ψυγείο και κατάψυξη για την ερχόμενη εβδομάδα.
• Και το βράδυ κάναμε pizza night!
• Είχα πάρει τα αγαπημένα υλικά του καθενός μας, φτιάξαμε μια μικρή πίτσα όπως την λαχταρούσαμε και την απολαύσαμε.
• Σάββατο, και αφού κάναμε αγκαλιές με τον Στεφανάκο, ετοιμάστηκα και ξεκίνησα περπατώντας για τη γνωστή στάση.
• Πλέον με την Τίνα, δεν χρειάζεται καν να συνεννοηθούμε. Ξέρουμε ότι κατά τις 09.30 έχουμε ραντεβού στη στάση.
• Γυμναστήριο λοιπόν, η κλασική τριάδα κοριτσιών, και μετά αλλαγή στο στέκι μας.
• Πήγαμε για πρώτη φορά σε ένα κεντρικό καφέ που είναι αρκετά ιδιαίτερο (για τα δεδομένα της μικρής Λωζάνης). 
• Είναι το Arctic Juice & Cafe, με το χαρακτηριστικό τυρκουάζ του χρώμα, τον μίνιμάλ του χώρο, τον γευστικό - οργανικό καφέ, και τα ψαγμένα σνακ. Από εκεί και η πιο πάνω φωτογραφία.
• Πολύ μας άρεσε οπότε μάλλον θα το καθιερώσουμε.
• Από εκεί, κάναμε παρέα κάποιες δουλειές και μετά χωριστήκαμε.
• Εγώ είχα ραντεβού για τα νύχια μου, ο συνοδοιπόρος ήταν σπίτι του Γιάννη (αφού άφησε τον μικρό στο σχολείο), η Ηρώ επέστρεψε σπίτι για να προχωρήσει τα φαγητά, η Τίνα έκανε κάτι αγορές και κατά τις 15.00 μαζευτήκαμε όλοι (μαζί με τα μικρά που τελείωσαν το σχολείο) σπίτι της Ηρούς για σπιτικά πεινιρλί και πολλές συζητήσεις.
• Έχουμε πολλά ταξίδια ανοιχτά για τους επόμενους μήνες (δεν έχω καλύτερο από το να περιμένω & να διοργανώνω ταξίδι!) οπότε προχωρήσαμε και 2 κρατήσεις σε εστιατόρια στο Méribel για τον Φλεβάρη (καθώς είναι high season και θα είμαστε και 10 άτομα).
• Επιστροφή σπίτι για χαλάρωση και ταινία: Zootopia 2, το οποίο ήταν εξίσου καλοφτιαγμένο, με πολύ ωραία μηνύματα, με αγωνία αλλά ίσως λιγότερο χιούμορ από το 1ο.
• Μίλησα και με τον αδελφό μου, συζητήσαμε τα του Méribel, αλλά τον πετύχαμε στο αυτοκίνητο, να πηγαίνει 3 ώρες απόσταση ώστε να βρει την πεθερά του που είχε τροχαίο και είχε μεταφερθεί σε νοσοκομείο άσχετης πόλης στη μέση του πουθενά.
• Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά, το αυτοκίνητο καταστράφηκε αλλά εκείνη ήταν μια χαρά. Φιου... 
• Το βράδυ ξανά-ξεκινήσαμε με τον συνοδοιπόρο το The Night Manager. Είχαμε δει πριν αρκετό καιρό κάποια επεισόδια αλλά δεν πολύ -θυμόμασταν τι είχε γίνει οπότε ξεκινήσαμε από την αρχή για να προχωρήσουμε και στο 2ο season.
• Κυριακή, και ξυπνήσαμε (τουλάχιστον οι ενήλικες) αργά.
• Φάγαμε κρουασάν για πρωινό, ο μικρός παρακολουθούσε επί ώρα βιντεάκια ώστε να προχωρήσει με τον κύβο του Ρούμπικ (κινέζικα μου ακούγονται εμένα όλα αυτά οπότε τον θαυμάζω διπλά!), κάναμε δουλειές, συμμαζέψαμε, διάβασε και ξεκίνησα και το πακετάρισμα για την Πολωνία.
• Βάλθηκα να τα χωρέσω όλα σε carry on για να γλιτώσω ουρές στα αεροδρόμια. 
• Δύσκολη αποστολή όταν 1. είναι χειμώνας (άρα όλα τα ρούχα είναι πιο ογκώδη), 2. είναι επαγγελματικό το ταξίδι (άρα δεν μπορείς να φοράς ότι να 'ναι, ούτε τα ίδια και τα ίδια) και 3. είναι συνολικά 3 βράδια.
• Μέρος της λύσης είναι οι σωστοί συνδυασμοί. Αυτό που κάνω εγώ είναι να διαλέγω μια παλέτα χρωμάτων ώστε -σχεδόν- όλα να μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους. Βάση, για τη δική μου τουλάχιστον επιλογή παλέτας, είναι τα παπούτσια.
• Διάλεξα λοιπόν κάτι καφέ μπότες που είναι και άνετες (γιατί θα έχουμε και περπάτημα) και σχετικά ζεστές (γιατί η θερμοκρασία θα είναι υπό του μηδενός) και άρχισα να χτίζω όλη την γκαρνταρόμπα του ταξιδιού γύρω από αυτές.
• Έφτιαξε ο συνοδοιπόρος μακαρόνια με κιμά και νωρίς το απογευματάκι πήγε τον μικρό στον συμμαθητή του Nikan ώστε να κάνουν ποδήλατο στο συγκρότημα που μένει.
• Εγώ ξεκίνησα επιχείρηση "βάφω-μόνη-μου-τις-ρίζες" η οποία στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία, ο συνοδοιπόρος προχώρησε λίγο με κάτι εργασιακά, λούστηκα, καλλωπίστικα, έφτιαξα ένα τσάι (με ginger και λεμόνι) και περάσαμε ένα ήσυχο απόγευμα.
• Επέστρεψε ο μικρός ποδηλάτης, με ένα ποδήλατο μες στις λάσπες, και παρέα περάσαμε το βράδυ μας, με ιστορίες, τηλεόραση, μπάνια, και ετοιμασίες για την εβδομάδα που ξεκινά.

Καλή εβδομάδα!

Κρατήστε δυνάμεις γιατί η χρονιά ξεκίνησε όπως φαίνεται με το λάθος πόδι και είμαστε ακόμα μόλις στον Ιανουάριο.

ανδριάνα