HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, και ο τρελός καιρός συνεχίστηκε, όπως και οι τρελοί, εργασιακοί ρυθμοί.
• Και οι δύο στο γραφείο, και το δικό μου πρόγραμμα είχε 7 meetings, τα περισσότερα ωριαία, και ένα μιάμισης ώρας την ώρα του lunch break. Καταλαβαίνετε... 
• Σαν τρελοί τρέχαμε στις 13.30 με δύο συναδέλφους να προλάβουμε το εστιατόριο ανοιχτό και να πάρουμε ότι είχε απομείνει.
• It's ok. Τουλάχιστον ήταν εποικοδομητικές συναντήσεις που θα βοηθήσουν στα projects που έχουμε.
• Αναχώρηση με τον συνοδοιπόρο, παραλαβή του μικρού, έμεινα εγώ σπίτι να μαγειρέψω, τον πήγε ο συνοδοιπόρος στο ποδόσφαιρο, και επέστρεψαν κατά τις 19.30.
• Η προπόνηση, στο ανοιχτό γήπεδο, έγινε ως επί το πλείστον υπό, είτε καταρρακτώδη βροχή είτε χιονόνερο! Πω πω!
• Καταλαβαίνετε σε τι κατάσταση επέστρεψε ο Στέφανος! Μούσκεμα μέχρι και το κόκκαλο.
• Από μόνος του έτρεξε κατευθείαν για ντους να ζεσταθεί λιγάκι το κοκκαλάκι του.
• Μίλησα και με την αδελφή μου η οποία με μεγάλη χαρά ήθελε να μου μεταφέρει ότι πρώτη φορά έκανε ασκήσεις σε step και κατάφερε να ανέβει σκαλί!
• Αχ.... πόσες κρυφές ελπίδες έχω! Μακάρι το καλοκαίρι που θα ξανά ανταμώσουμε να έχει κατακτήσει το μεγάλο σκόπελο της κίνησης.
• Τρίτη, και ξανά γραφείο και οι δύο αλλά με ξεχωριστά αυτοκίνητα, ξανά με ελαφρύ χιόνι και κρύο αλλά και ήλιο!
• Ευτυχώς, η δική μου εργασιακή ημέρα ήταν κάπως πιο χαλαρή, οπότε έκανα την γυμναστική μου το μεσημέρι.
• Φοβερά αναζωογονητικό αυτό το διάλειμμα που παύεις να κάθεσαι, παύεις να κοιτάς μια οθόνη, παύεις να σκέφτεσαι τα projects και, on top, ιδρώνεις, ακούς δυνατή μουσική, νιώθεις το σώμα σου, διώχνεις τις τοξίνες.
• Αναχώρησε νωρίτερα ο συνοδοιπόρος για να παραλάβει τον μικρό από το μάθημα ντραμς, επέστρεψα και εγώ, φάγαμε παρέα, παίξαμε, κάναμε τα μπάνια μας και παρακολουθήσαμε τον 4ο αγώνα των Ice Hockey Playoffs όπου η Λωζάνη κέρδιζε 3-0 και τελικά έχασε 3-4!
• Τετάρτη, και Πρωταπριλιά!
• Εκτάκτως είχαμε μάθημα γαλλικών (λόγω των Αργιών του Πάσχα) και πολύ πρωινό ξεκίνημα με τα calls από τις 08.30.
• Και στον ύπνο μου είδα την αδελφή μου. Άνοιξα μια πόρτα, σαν να έμπαινα σπίτι της, και την αντίκρυσα όρθια απέναντί μου, να με κοιτάει και να μου χαμογελάει! Και δεν ήταν μόνο ότι ήταν όρθια, αλλά ότι εξέπεμπε και την ενέργεια της παλιάς Ζέττας.
• Αχ..... 
• Πέρασε και ο κηπουρός το μεσημέρι για να συζητήσουμε τι προσφορές θέλουμε να μας κάνει, και το απόγευμα είχαμε το κλασικό τέννις του μικρού.
• Αν σας πω πόσα προσωπικά θέματα προχώρησα σε αυτές τις λίγες, απογευματινές ώρες στο εστιατόριο του τέννις....
• Έκλεισα το πάρτυ γενεθλίων του Στέφανου, αυτή τη φορά σε κέντρο μπόουλινγκ στο κέντρο της πόλης -όπως ήθελε. Πλάκα θα έχει!
• Παρήγγειλα τα δώρα για το βαφτιστήρι μας (και τον αδελφό της βεβαίως) στην Ελλάδα.
• Έκλεισα κάτι ραντεβού beauté που ήθελα.
• Έκλεισα τα priority passes μας για το αεροδρόμιο της Γενεύης (δεν είναι να παίζεις με τις ουρές τέτοιες μέρες!).
• Επιστροφή σπίτι, με burgers take away όπως ζήτησε ο μικρός για να εγκαινιάσουμε την εορταστική περίοδο, και πακετάρισμα.
• Παρασκευή, και ξεκινήσαμε στις 07.30 με ταξί για τον σταθμό και τρένο για το αεροδρόμιο της Γενεύης.
• Παραδόξως, πολύ κόσμο δεν είχε.
• Επιβίβαση, άφιξη στις Βρυξέλλες, παραλαβή του αυτοκινήτου που είχαμε νοικιάσει (ενώ είχαμε επιλέξει την μικρή κατηγορία, τελικά καταλήξαμε με μια εξαιρετικά BMW X1) και 1,5 ώρες περίπου οδήγημα μέχρι το Μάαστριχτ στην Ολλανδία.
• Μεσημεράκι φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας, τακτοποιηθήκαμε και μετά από λίγο κατέφτασε με τα πόδια και ο Παναγιώτης του οποίου η εστία ήταν κανά τεταρτάκι μακριά!
• Τι καλά!
• Παρέα περπατήσαμε στο όμορφο κέντρο της πόλης.
• Το Μάαστριχτ έχει περίπου τον ίδιο πληθυσμό με την Λωζάνη και σαν μέγεθος, παρόμοιες φαίνονται οι πόλεις.
• Η ενέργεια όμως ήταν πολύ διαφορετική! Η ποικιλία και ο αριθμός των διαφορετικών εστιατορίων, καφέ, καταστημάτων.... 
• Πανεπιστημιουπόλεις και οι δύο αλλά το Μάαστριχτ ήταν πολύ πιο ζωντανό.
• Καθίσαμε να φάμε poke bowls στο Dadawan, με μέρος της παραγγελίας να μας την σερβίρει ένα ρομπότ, αγοράσαμε μια μίνι συλλογή από φυστικοβούτυρα (γιατί μάθαμε ότι φημίζονται για τα τοπικά τους και είχαν μέχρι και ειδικό κατάστημα), θαυμάσαμε τις πλατείες, μας έκανε ξενάγηση ο Παναγιώτης σε όλα τα όμορφα σημεία της πόλης (και του Πανεπιστημίου του), έπαιξαν μπιλιάρδο τα αγόρια σε μια από τις εστίες (θέλω να γίνω ξανά φοιτήτρια! σε τέτοια πόλη όμως και τέτοια εστία!), εντυπωσιάστηκε ο μικρός από τον αριθμό των ποδηλάτων (και ήθελε βεβαίως να νοικιάσουμε και εμείς αλλά δεν είχε για παιδιά), μας πέτυχε και η βροχούλα, και νωρίς το βραδάκι ανεβήκαμε στον 7ο όροφο και το Bold Rooftop Bar στο κτίριο (και την περιοχή) Sphinx.
• Το κτίριο ήταν παλιό εργοστάσιο ειδών υγιεινής το οποίο έχει μετατραπεί σε εστίες (από τις πιο ακριβές της πόλης) και τον τελευταίο όροφο έχει αυτό το εστιατόριο - μπαρ με την ωραία θέα στην πόλη. 
• Βραδάκι επιστρέψαμε στην πόλη, μετά από 16.000 βήματα.
• Σάββατο, φάγαμε το ωραίο μας πρωινό και περπατήσαμε μέχρι την εστία του Παναγιώτη καθώς ο Στεφανάκος ήθελε οπωσδήποτε να δει πού μένει και το δωμάτιό του.
• Πιστεύω ότι αυτό το ταξίδι οπτικοποίησε και έκανε πιο χειροπιαστή την εικόνα στον Στέφανο του τι σημαίνει να είσαι φοιτητής στο εξωτερικό. Θέλω να πιστεύω και πιο θελκτική.
• Επισκεφθήκαμε λοιπόν την Εστία του Παναγιώτη, που είναι από τις πιο καινούργιες της πόλης (μόλις ενός έτους), με γυμναστήριο, πινγκ - πονγκ, πλυντήρια, διάφορες οικιακές συσκευές προς ενοικίαση (από σκούπες μέχρι τρυπάνια), δική του κουζίνα + μπάνιο, πάρκινγκ για τα ποδήλατα (βεβαίως - βεβαίως) και όλα τα σύγχρονα κομφόρ.
• Εξαιρετικά!
• Από εκεί, πήραμε και τη δική του βαλίτσα, περπατήσαμε κανά τέταρτο πίσω στο ξενοδοχείο μας ώστε να φορτώσουμε το αυτοκίνητο, και συνεχίσαμε για μια ακόμα βόλτα στην πόλη.
• Το μεσημέρι φάγαμε ιταλικά στο Il Giardino , ήρθε και η Mariona (η Καταλανή φίλη του Παναγιώτη), πήραμε και φανταστικά cookies από το 't Keukse (το οποίο βγάζει 4 γεύσεις κάθε ημέρα) και πήραμε το δρόμο προς τις Βρυξέλλες.
• Μιάμιση ώρα ήταν περίπου η διαδρομή, ο Στεφανάκος εννοείται κοιμήθηκε (ε, με τόσο περπάτημα), παρκάραμε στο κέντρο της πόλης, αφήσαμε γρήγορα - γρήγορα τις βαλίτσες στα δωμάτιά μας (είχαμε 2, ένα εμείς, ένα τα αγόρια) και βγήκαμε να προλάβουμε έστω για λίγο τα μαγαζιά (βασικά το Uniqlo!).
• Το ξενοδοχείο μας ήταν το Numa το οποίο έχει ένα ιδιαίτερο concept (γίνονται όλα digital, με το App και κωδικούς) και ωραία αισθητική.
• Πρώτη μου φορά στις Βρυξέλλες και να σας πω την αλήθεια, ένιωσα ότι έχει ιδιαίτερο vibe η πόλη, όχι τόσο θετικό.
• Περπατήσαμε πολύ, εννοείται στην πανέμορφη κεντρική πλατεία, μέσα από τις μεγαλόπρεπες στοές των Royal Galleries, καθίσαμε να πιούμε βελγικές μπύρες (που είναι και οι αγαπημένες μου) έξω, κάτω από τον ήλιο (που εμφανίστηκε μεταξύ των βροχών), πήραμε πατάτες τηγανιτές to go από τις διάσπαρτες friteries, και βράδυ πια, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο.
• Κυριακή (του Πάσχα για του Καθολικούς) και ξεκινήσαμε με πρωινό στο πολύ όμορφο Cove, το οποίο βρισκόταν 2' από το ξενοδοχείο μας και είχε εξαιρετική ποικιλία για πρωινό - brunch. 
• Φάγαμε ωραία, χορτάσαμε, ήπιαμε και ωραίους καφέδες και συνεχίσαμε τη βόλτα μας, αυτή τη φορά προς το πάρκο, το παλάτι και την όμορφη συνοικία Sablon. 
• Στο πάρκο καθίσαμε κιόλας καθώς ο μικρός μας καλλιτέχνης Στέφανος ήθελε να ζωγραφίσει το παλάτι.
• Φάγαμε brunch στο La Fabrique, μέσα σε ακόμη ένα πάρκο, αλλά υπό βροχή, φωτογραφίσαμε τα στρουμφάκια και τα διάφορα άλλα murals που είναι διάσπαρτα στην πόλη (το Βέλγιο έχει μεγάλη κουλτούρα σε κινούμενα σχέδια) περάσαμε ώρα στο πανέμορφο concept store Filigranes το οποίο συνδυάζει βιβλιοπωλείο, καφέ, αντικείμενα διακόσμησης, ρούχα... 
• Μπορούσα να κάτσω όλη μέρα!
• Μικρή στάση για ανασυγκρότηση στο ξενοδοχείο, λίγο μπιλιάρδο, λίγη ξεκούραση και ξανά έξω, στο rooftop bar 58 με θέα όλη την πόλη των Βρυξελλών. 
• Στην αρχή καθίσαμε έξω, μετά περάσαμε μέσα γιατί έπιασε κρύο, ήπιαμε τις μπύρες μας, πήραμε τα διάφορα τάπας μας, παίξαμε UNO, γελάσαμε και βραδάκι πια επιστρέψαμε.
• Ο Παναγιώτης συνέχισε καθώς κάποιες φίλες του ήταν στην πόλη και της βρήκε για μπύρες, και εμείς, πήραμε και τον Στεφανάκο στο δωμάτιό μας για να μην είναι μόνος του.
• Ήθελε λοιπόν να κοιμηθεί κάτω, οπότε έφτιαξαν με τον συνοδοιπόρο ένα "κρεβατάκι" με πετσέτες και κοιμήθηκε μια χαρά.

Καλή, Μεγάλη εβδομάδα!

ανδριάνα