Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

How was your week?


  • Ξημέρωσε η Παρασκευή με το φυστίκι να κάνει έναν ωραίο ύπνο και την οικογένεια να τρώει σε απαρτία μεσημεριανό στο κοντινό μας εμπορικό.
  • Το απόγευμα πήγαμε από τους φίλους στην Bienne όπου μαζεύτηκε κόσμος και κοσμάκης, φάγαμε στα γρήγορα μια σπιτική κρέπα και επιστρέψαμε σπίτι για τον βραδινό ύπνο του μικρού.
  • Σπιτικές δουλειές το Σάββατο για να ολοκληρωθεί το σπιτάκι του μικρού, να κρεμαστούν κάτι καδράκια (και πόσα έχουμε ακόμα), να συμμαζευτούν τα ασυμμάζευτα...
  • Κοιμήθηκε ο μικρός, μαγειρέψαμε οι μεγάλοι (μοσχάρι λεμονάτο με ρύζι), φάγαμε όλοι μαζί, κάναμε μια γρήγορη βόλτα και νωρίς το βραδάκι υποδεχτήκαμε τα αγόρια (Κώστας και Αργύρης αυτή τη φορά) για το ποδοσφαιρικό ντέρμπι (ΠΑΟ - ΟΣΦΠ).
  • Και το παρακολουθήσαμε όλοι μαζί, και ο Στέφανος, και είχε τόση πλάκα.
  • Φάγαμε και σπιτικό κέικ που έφτιαξα το απόγευμα, και εξαιρετικό πεκορίνο με τρούφα, ήπιαμε και τις μπύρες μας, γελάσαμε, είπαμε τα νέα μας, έκανε ο μικρός το μπάνιο του και κοιμήθηκε εν μέσω όλης αυτής της φασαρίας (εκπληκτικά!) οπότε κάθησαν λίγο περισσότερο τα αγόρια και μείναμε όλοι ευχαριστημένοι.
  • Η Κυριακή ξημέρωσε ολίγον συννεφιασμένη και βροχερή. Ήρθαν οι φίλοι από εδώ (Βάια + Christian) και είπαμε να κάνουμε μία επίσκεψη στο κοντινό μας Valangin που είχε τη γιορτή της κολοκύθας στο κάστρο. Βασικά, ευκαιρία να βλέπαμε και το κάστρο.
  • Και πήγαμε. Και είχε αρκετό κόσμο και ενδιαφέρουσες δραστηριότητες για αρκετά όμως μεγαλύτερα παιδιά. Είχε και κρύο, έπιασε και βροχή οπότε οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές.
  • Κάναμε λοιπόν μια γρήγορη βόλτα και επιστρέψαμε σπίτι για κοκκινιστό με μακαρόνια, και καφέ, και κέικ, και συζητήσεις, και αναλύσεις για το πώς μεγάλωσε ο καθένας μας, και πώς μεγαλώνουν πλέον τα παιδιά και και και.
  • Ήσυχη Δευτέρα με το κλασικό μας πρόγραμμα (ξύπνημα, παιχνίδι, δουλειές, ύπνος, μαγείρεμα, μεσημεριανό, παιδικός σταθμός), πιο χαμηλές θερμοκρασίες, και μία 40λεπτη γιόγκα που κατάφερα και χώρεσα στο πρόγραμμα.
  • Και ο μπαμπάς έκανε το ραντεβού με τον γιατρό και μπήκε πλέον συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Είναι νομίζω πολύ καθησυχαστικό να ξέρεις ότι κάτι είναι αντιμετωπίσημο και να έχεις χειροπιαστά πράγματα να περιμένεις.
  • Να είναι δυνατός θέλω, να το αντιμετωπίσει γενναία -όπως και όλα άλλωστε στη ζωή του- και να επιστρέψει στην καθημερινότητά του απτόητος.
  • Και η Τρίτη είναι η ημέρα που είμαστε τα 2 μας καθώς ο συνοδοιπόρος πηγαίνει κατευθείαν από την δουλειά για ποδόσφαιρο.
  • Και όταν έφτασα να πάρω τον μικρό από τον παιδικό, τους διάβαζαν ένα βιβλίο που όλως τυχαίως ήταν το Ένα Βιβλίο Παιχνίδι που εννοείται ότι έχουμε και εμείς στο σπίτι (στα ελληνικά εμείς - στα γαλλικά στον παιδικό) και έτσι ο Στέφανος ήταν όρθιος, πρώτος - πρώτος, έτοιμος να φυσήξει και να χτυπήσει παλαμάκια.
  • Και εγώ κάθησα πίσω - πίσω να μην με δει ώστε να τον απολαύσω λιγάκι.
  • Και τα πήγαμε περίφημα, και επέστρεψε ο συνοδοιπόρος κατάκοπος με ένα σωρό χιουμοριστικές ιστορίες, και φάγαμε ωραιότατο κοτόπουλο κοκκινιστό με χυλοπίτες, και κοιμηθήκαμε σαν πουλάκια.
  • Την Τετάρτη 7 παρά είμασταν όλοι στο πόδι, φάγαμε πρωινό, ετοιμαστήκαμε και αναχωρήσαμε απαρτία. Αφήσαμε τον συνοδοιπόρο στη δουλειά, παρκάραμε κοντά στο κέντρο, πήραμε το πατίνι για μια γρήγορη βόλτα (είχε ένα κρύο!) και 9 παρά χτυπήσαμε το κουδούνι της Ελά (της δασκάλας που μας έκανε γαλλικά) για να της επιστρέψουμε ένα βιβλίο που ήθελε και επί τη ευκαιρία να τα πούμε και να πιούμε ένα τσάι.
  • Και ο Στέφανος κατάφερε και τράβηξε σαν μάγος το σουπλά που βρισκόταν κάτω από τα φλυτζανάκια του τσαγιού μόνο που αυτή τη φορά έπεσαν. Ευτυχώς δεν έσπασαν αλλά χύθηκε το τσάι... καταλαβαίνετε.
  • Τα περάσαμε όμως όμορφα και επιστρέψαμε με τον μικρό πτώμα να κοιμάται εύκολα και πολύ.
  • Έτσι, αργήσαμε λιγάκι να φύγουμε για τον παιδικό αλλά πρόλαβα στο τσακ το ραντεβού με τον Τσέσκο για το μεσημεριανό μας Tandem για τις Ρώσικές του περιπέτειες.
  • Πρέπει να δείτε τον Στέφανο να τρώει τις κοκκινιστές χυλοπίτες με τα χέρια. Δεν το χωρά ο νους σας! Γιατί ωραίο το κουτάλι αλλά με τα χέρια είναι μεγαλύτερη και η ποσότητα και η ταχύτητα.
  • Και να 'σου η αναπάντεχη έκπληξη. Ημέρα σεμιναρίου η Τετάρτη για τον συνοδοιπόρο και τελειώσε νωρίς! Και εννοείται ότι το εκμεταλλευτήκαμε με βόλτα στη λίμνη και 2 aperol spritz στο αγαπημένο μας Beau Rivage.
  • Παραλάβαμε το φυστίκι από τον παιδικό στην ώρα του και επιστροφή στο σπίτι.
  • Ξέρετε πότε συνειδητοποιώ πόσο έχει μεγαλώσει σωματικά; Όταν τον παρατηρώ που κοιμάται. Γιατί όταν είναι όρθιος εξακολουθεί να μου φαίνεται μικροσκοπικός. Όταν ξαπλώνει όμως στην ίδια κούνια που ξάπλωνε και ημερών, τότε μου φαίνεται τεράστιος!
  • Έλαβα και like σε μία φωτογραφία μου στο instagram από τον Νίκο Αλιάγα. Αμέ.
  • Και το νέο μαλλί είναι ωραίο αλλά ακόμα δεν έχω μάθει τα κατατόπια του και με παιδεύει.
  • Αυτά είναι προβλήματα.
  • Επέστρεψε και ο γαμπρός από τα ξένα και κάναμε και ένα εφ' όλης της ύλης video call.
  • Έγινε και ο Georgys Doctor. Άξιος.
  • Ξημέρωσε και η Πέμπτη μετά από έναν διακεκομμένο ύπνο και αφού κάναμε τις δουλειές μας εντός και εκτός σπιτιού (πλυντήρια, ψώνια κτλ), ο μικρός κοιμήθηκε νωρίς (αυτά παθαίνεις αν δεν κοιμάσαι καλά το βράδυ) και πήγε όλο το πρόγραμμα λιγάκι νωρίτερα και καταφέραμε να πάμε να συναντήσουμε τα κορίτσια στην Bienne που μόλις είχαν τελειώσει το πιλάτες τους.
  • Πήγαμε λοιπόν σε μια νέα κρεπερί που υποτίθεται ότι είχε και ειδικό χώρο για τα μικρά (ένα τραπεζάκι με 2 βιβλία και 1 παζλ δηλαδή) και μετά στον "παιδότοπο" εντός της οικίας των φίλων.
  • Και ο Στέφανος άρχισε να φωνάζει "Παπί" τον φίλο του τον Παναγιώτη.
  • Και επειδή τον έβλεπε ότι μπουσούλαγε και κινιόταν χαμηλά, πήγαινε και αυτός σαν καταδρομέας.
  • Και εννοείται κοιμήθηκε στο αυτοκίνητο στο γυρισμό και έτσι πήγαμε κατευθείαν να παραλάβουμε τον συνοδοιπόρο και να επιστέψουμε σπίτι για τρελά παιχνίδια και γέλια.
  • Μα είναι αυτό το γέλιο του...... βάλσαμο.
  • Πόσα, μα πόσα, άρθρα διαβάζω για την ανατροφή των παιδιών. Και πόσα μου ανοίγουν τα μάτια και πόσα με εξοργίζουν. Γιατί είναι ωραίο να μιλάς εξιδανικευμένα αλλά υπάρχει μία πραγματικότητα που πρέπει όλοι να αντιμετωπίσουμε από πίσω. Μια πραγματικότητα που μάλλον περιλαμβάνει μία μαμά που είναι και εργαζόμενη και που έχει και αυτή ανάγκες.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

SaveSave

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

the bright side of blogging :: by andriana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη LifeLikes