HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, γραφείο, μετά από πενθήμερη εκδρομή, με φουλ εργασιακό πρόγραμμα και καταιγίδα.
• Τι να κάνεις...
• Αναχώρηση η τριάδα πρωί πρωί, αφήσαμε εμείς τον Στέφανο σχολείο λόγω της βροχής, και συνεχίσαμε γραφείο.
• Reunion με τον "partner in crime" Ben που ήταν σε εργασιακό ταξίδι την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλγαρία, calls απανωτά, interval training το μεσημέρι και αναχώρηση για να παραλάβουμε τα αγόρια από το σχολείο για το ποδόσφαιρο.
• Επιστροφή σπίτι με τον συνοδοιπόρο, μαγείρεψα αρακά κοκκινιστό, συμμάζεψα και μούσκεμα επέστρεψε ο μικρός από την προπόνηση για ζεστό μπάνιο και φαγητό.
• Τρίτη, και η ημέρα ήταν πολύπλοκη και διαφορετική.
• Γραφείο δεν πήγα, πήγε ο συνοδοιπόρος, και είχα ήδη ζητήσει άδεια να απουσιάσει το απόγευμα από το σχολείο ο Στέφανος καθώς είχε Εξετάσεις Ελληνομάθειας στη Γενεύη!
• Τον παρέλαβα λοιπόν στις 12.00 από το σχολείο, κατά τις 12.30 παρέλαβα και την φίλη και συμμαθήτρια στο ελληνικό σχολείο Έλενα, και παρέα ξεκινήσαμε για Γενεύη και την Ορθόδοξη εκκλησία.
• Είχα φτιάξει ολόκληρο πακέτο πικ-νικ για πριν και μετά τις εξετάσεις γιατί πλέον ακούμε το "πεινάω" ανά μισάωρο.
• Σάντουιτς με τόνο, κράκερς, τυριά, χυμούς, κρουασάν...
• Κίνηση δεν βρήκαμε οπότε φτάσαμε σχετικά νωρίς.
• Συνολικά 3 παιδιά ήταν από την τάξη του Στέφανου, και από όλη την Swiss Romande 25 παιδιά και 3 ενήλικες (2 Ελβετοί και 1 Κινέζα!).
• Μαζί ήταν και ο διευθυντής των ελληνικών σχολείων, ο Μανόλης, ο οποίος είναι ιδιαίτερα αγαπητός στα παιδιά.
• Ο Στέφανος ήταν αγχωμένος (πάντα τον πιάνει πριν μεγάλες εξετάσεις, πόσο μάλλον αυτές που είναι οι πρώτες του ever στην ελληνική γλώσσα) αλλά ήταν και η Έλενα οπότε ξεχνιόταν.
• Ρωτώ κάποια στιγμή λοιπόν τον Μανόλη τι ώρα να υπολογίσω ότι θα τελειώσουν. Ε, κατά τις 17.00, μου απαντά!
• Το ακούει ο Στέφανος και τον πιάνει σκοτοδίνη! Γιατί μέσα στο μυαλουδάκι του κάνει τα μαθηματικά και σου λέει δεν γίνεται! 3 ώρες θα γράφουμε;;
• Τον κατάλαβα αμέσως γιατί τον είδα να πηγαίνει να κρυφτεί και του εξήγησα ότι για τις προφορικές εξετάσεις έχει αναμονή καθώς τα παιδιά πηγαίνουν δύο - δύο.
• Ο γλυκός μου...
• Προς μεγάλη μου χαρά, στην παρέα ήταν και μια συνάδελφος αγαπημένη από το Neuchatel, που συμπαθιόμαστε πολύ αλλά δεν έχουμε πολλές επαφές εκτός δουλειάς και ελληνικής κοινότητας.
• Με το που μπήκαν λοιπόν τα παιδιά να ξεκινήσουν το 2ωρο γραπτών εξετάσεων, εμείς περπατήσαμε 10 λεπτάκια, σε ένα μικρό καφέ που βρήκα στον χάρτη, και το οποίο ήταν πανέμορφο!
• Πήραμε έναν καφέ και επί 2 ώρες μιλούσαμε non - stop με βασικό θέμα τη δική της πρόσφατη παραίτηση! Μετά από 20 χρόνια στην εταιρεία! Πω πω ...
• Είναι τόσο κρίμα τόσο ικανοί άνθρωποι να παραιτούνται λόγω άνισης μεταχείρισης, άδικης συμπεριφοράς, αναξιοκρατίας.
• Οι μαθητές βγήκαν όλο χαμόγελα, ο Στέφανος φανερά ανακουφισμένος, και μετά από κανά μισάωρο μπήκαν για τις προφορικές εξετάσεις.
• Στο μεταξύ, ο μπαμπάς της Έλενας, φίλος Γιάννης, που δουλεύει στη Γενεύη είχε ξεκινήσει με το τρένο να έρθει να μας βρει οπότε τον περιμέναμε και πήγε 6 παρά μέχρι να ξεκινήσουμε.
• Τους είχα υποσχεθεί burger οπότε κάναμε μια στάση στο γυρισμό, τσίμπησαν τα μικρά, αφήσαμε Γιάννη και Έλενα στο μετρό της Λωζάνης και κατά τις 19.30 επιστρέψαμε σπίτι, ίσα ίσα να προλάβουμε τον συνοδοιπόρο πριν αναχωρήσει για το μπάσκετ του.
• Τετάρτη, και γραφείο για εμένα οπότε ανέλαβε ο συνοδοιπόρος τα του τέννις του μικρού.
• Γεμάτη μέρα, πολλές εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα, πολλές διαπραγματεύσεις και αναλύσεις με τις εσωτερικές ομάδες, πολύ συναισθηματικά φορτισμένη συζήτηση με την πιο αγαπημένη μου συνάδελφο από την Ρουμανία, την Laura, η οποία παραιτήθηκε και εκείνη (!), και πολλές συζητήσεις κατ' ιδίαν με το αφεντικό (έχουμε μια μικρή πόρτα που μας χωρίζει οπότε τα λέμε στο ενδιάμεσο και έχει πολύ πλάκα).
• Το απόγευμα είχα face to face ραντεβού με έναν συνάδελφο που δεν ήξερα και δεν είχα ξαναδεί ποτέ.
• Είχα πάρει το θάρρος να του στείλω ένα μήνυμα μετά από κάποια πολύ ενδιαφέροντα σχόλια που είχε δημοσιοποιήσει σε ένα workshop που συμμετείχα και εγώ.
• Συναντώ λοιπόν τον Βέλγο Patrick και αμέσως συνειδητοποιώ ότι αφενός είναι ένας εξαιρετικά ευγενικός και ενδιαφέρων άνθρωπος, και αφετέρου, ότι έχει ζήσει μια συγκλονιστική ζωή η οποία περιλαμβάνει την ιδιότητα του chef σε εστιατόρια με αστέρι michelin, 2 χρόνια διαμονή στην Κρήτη (όπου έμαθε και ελληνικά!), μια δεκαετία ως διπλωμάτης και ακόμη μία περίπου στη δική μας εταιρεία.
• Ουάου! Και παράλληλα τόσο ταπεινός, τόσο προσιτός.
• Σπίτι δεν επέστρεψα καθώς είχαμε special έξοδο με τα κορίτσια, την Lauren και την Jessica.
• Εδώ και καιρό τους είχα πρότεινει να πάμε σε ένα stand up comedy show ενός Ελβετού που είχα παρακολουθήσει στο παρελθόν και ο οποίος κάνει όλο το show στα αγγλικά.
• Ήρθε λοιπόν αυτή η μέρα! Συναντηθήκαμε κατά τις 19.30, ήπιαμε τα ποτά μας και γελάσαμε αρκετά!
• Έσπασε η ρουτίνα, ειδικά στα μέσα μιας πολύ γεμάτης εβδομάδας.
• Πέμπτη, και ξανά γραφείο, με τον συνοδοιπόρο αυτήν τη φορά.
• Κλασικός χαμός, pilates το μεσημέρι, φαγητό με την φίλη Hasti, και ευχάριστη έκπληξη με μια πρόσκληση για ένα digital σεμινάριο που διοργανώνεται στη Σλοβακία και στο οποίο θα συμμετέχουν καμιά δεκαριά από τις ευρωπαϊκές αγορές, πάνω στα θέματα Β2Β στα οποία δουλεύω.
• Στη Σλοβακία δεν έχω πάει ποτέ, είναι μία από τις αγορές μου, στο σεμινάριο θα συναντήσω ακόμα 5-6 τοπικές ομάδες ΚΑΙ διευθυντής εκεί, εδώ και κανά χρόνο είναι ένας αγαπημένος μου συνάδελφος με τον οποίο συνεργαζόμασταν όταν ήταν στη Λωζάνη, οπότε.... ενθουσιάστηκα!
• Το παρουσίασα στον διευθυντή μου και είπε αμέσως ναι! Κάναμε μια γρήγορη συνάντηση με τον Ben και τον Tiago, και την επόμενη εβδομάδα θα κλείσουμε τα εισιτήρια για το ταξίδι στα μέσα Ιουνίου.
• Το απόγευμα ο Στεφανάκος είχε αγώνα ποδοσφαίρου αλλά είχε πάει μια άλλη μαμά και τους είχε παραλάβει από το σχολείο.
• Έτσι, χωρίς πολύ άγχος, πήγαμε κατά τις 18.30 την ώρα που ξεκινούσε ο αγώνας.
• Πολύ καλά δεν έπαιξαν αλλά τι να κάνεις.
• Εμείς σκάσαμε από τη ζέστη (ξαφνικά θύμισε καλοκαίρι), τα είπαμε με τους άλλους γονείς, και με πολύ κόπο καταφέραμε να πείσουμε τον Στέφανο να φύγουμε κατά τις 20.00 ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν ακόμα κρυφτό και ποδόσφαιρο.
• Και φτάσαμε αργά σπίτι, και έπρεπε -βεβαίως- να κάνει μπάνια και να φάει, και ήθελε να κάνουμε και επανάληψη γιατί είχε τεστ Μουσικής.
• Βραδιάτικα λοιπόν, ακούγαμε μουσικά όργανα και προσπαθούσαμε να τα αναγνωρίσουμε.
• Βεβαίως είχαμε και μεγάλη μέρα με πολλούς και πολύ αγαπημένους μας εορτάζοντες... Τον μπαμπά μου, την πεθερά μου, την Τίνα, τις Έλενες (μικρές και μεγάλες).
• Γέμισε η ημέρα με βιντεοκλήσεις και ευχές.
• Παρασκευή! Πόσο κουραστική ήταν αυτή η εβδομάδα εντός και εκτός δουλειάς. Όχι δυσάρεστα κουραστική, αλλά κουραστική.
• Πρωινό μάθημα γαλλικών (ξεκίνησα το καινούργιο μου βιβλίο στο καινούργιο μου επίπεδο C1) και δουλειά.
• Το μεσημέρι πετάχτηκα για ένα μασάζ - βάσανο για το bruxism. Όταν σφίγγεις τα δόντια σου; Και παράλληλα σφίγγεται όλο το σύστημα από τους ώμους και τον αυχένα μέχρι τους σιαγώνες και το κρανίο; Αυτό.
• Πω πω.... είναι ΤΟΣΟ επίπονο και ανακουφιστικό παράλληλα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Σαν να έχεις μελανιά και κάποιος να την πιέζει με δύναμη. Χαλαρώνει όμως έτσι το σύστημα, οι μυς, η fascia και μετά νιώθεις τόσο ανάλαφρη.
• Μέσα σε μία μέρα, είχα calls με τις αγορές της Φιλανδίας, της Αυστρίας, της Κύπρου και της Ελλάδας. Και ενώ είναι μακράν το πιο αγαπημένο κομμάτι της δουλειάς μου, είναι και το πιο νοητικά κουραστικό. 
• Και γιατί πρέπει να είμαι προετοιμασμένη κατάλληλα πριν από κάθε call (ποια projects, ποιο είναι το status, τι χρειάζομαι από εκείνους, τι είχαν ζητήσει από εμένα, πώς τα πηγαίνουν κτλ κτλ) αλλά και γιατί μετά από κάθε ένα φεύγω με μια λίστα to do (να τους φέρω σε επαφή με τον Χ, να στους στείλω την τάδε παρουσίαση, να τους καλέσω στο τάδε meeting, να βρω λύση στο Ψ πρόβλημα).
• Δεν θα το άλλαζα όμως με τίποτα.
• Το απόγευμα πήγα τον Στεφανάκο στο τέννις (ο οποίος ήταν λίγο συναχωμένος), γύρισα να λουστώ και να μαγειρέψω, τον παρέλαβε ο συνοδοιπόρος, παρακολουθήσαμε τον ΟΣΦΠ να περνάει στον τελικό του Final 4, και χαλαρώσαμε.
• Σάββατο!
• Και αλλάξαμε το μάθημα στο γυμναστήριο, εκτάκτως, οπότε είχα περισσότερο χρόνο στο σπίτι το πρωί.
• Και τι έκανα; Έφτιαξα σπιτικές βάφλες με τον Στεφανάκο και φάγαμε όλοι μαζί πρωινό.
• Η αγαπημένη μας Τίνα επέστρεψε Ελβετία για ένα σκ.
• Ο συνοδοιπόρος λοιπόν βοήθησε τις μετακινήσεις και έτσι παραλάβαμε την κόρη της από το sleep over ώστε να έρθει σπίτι μας, να διαβάσουν τα ελληνικά τους με τον Στέφανο, και να πάνε στο ελληνικό σχολείο, ενώ εμείς, πήραμε το λεωφορείο για το κέντρο και το γυμναστήριο.
• Pilates λοιπόν αυτήν τη φορά, αλλά με τη γνωστή μας από τα παλιά μπαλαρίνα που κάνει τη δική της, ανεβασμένη εκδοχή. Πω πω..... κούραση, ιδρώτας...
• Βουρ πήγαμε μετά να φτιάξουμε τις σαλάτες μας (είχε πάει και 12.30) και πήραμε θέση για τον καφέ μας.
• Παράλληλα, πήγαν και για τον δικό τους καφέ (μπύρες δηλαδή) οι άντρες.
• Τα θέματα ΠΟΛΛΑ! Η φίλη μας ξεκίνησε τις ετοιμασίες για τον νέο της επαγγελματικό ρόλο στην Ελλάδα, προχώρησαν τις διαδικασίες για το σχολείο της μικρής και την ανεύρεση σπιτιού (χαμός), ενώ εμείς είχα με τα δικά μας, κλασικά θέματα.
• Κάναμε μια γύρα στα μαγαζιά για κάτι αγορές, παραλάβαμε τα μικρά, και όλοι μαζί πήγαμε σούπερ μάρκετ.
• Ο Στεφ ακολούθησε την οικογένεια της φίλης Ηρούς, εμείς επιστρέψαμε σπίτι, γρήγορα μπάνια και βγήκαν τα υλικά για σπιτικές πίτσες.
• Μετά από λίγο μαζεύτηκε η παρέα (η οικογένεια της Ηρούς δηλαδή και η Τίνα με την μικρή), οι άντρες ξεκίνησαν κηπουρικές, τα μικρά μουσικές και εμείς κους κους και πίτσες.
• Να μην το έχω καθόλου το άνοιγμα της πίτσας;;!!
• Νόστιμες πολύ βγήκαν, φάγαμε, και μετά δώσαμε τα δώρα μας!
• Είχαμε κάνει ένα ποτ-πουρί μικρών δώρων για την Τίνα και την οικογένεια. Συμβολικά και για τη νέα της θέση αλλά και για το νέο τους σπίτι στην Ελλάδα. Για να τους δώσουμε όλη μας την θετική ενέργεια και αγάπη, και να έχουν κάτι να τους θυμίζει την Ελβετία.
• Συγκινηθήκαμε παρέα, είδαμε φωτογραφίες από την Τυνησία, φάγαμε παγωτά, και 21.00 πια χωριστήκαμε.
• Αχ... μετά το πέρας του καλοκαιριού θα συνειδητοποιήσουμε το κενό της αναχώρησής τους. Προς το παρόν, ακολουθούμε το κλασικό πρόγραμμα όπου όλοι αναχωρούν εκεί κατά τον Ιούλιο για διακοπές και remote work στις εκάστοτε χώρες και πόλεις.
• Κυριακή! Και είχαμε κανονίσει βουνίσια εκδρομή με τους φίλους από την Bienne.
• Έτσι, αφού φάγαμε τα πρωινά μας, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για 1,5 ώρες οδήγημα και το βουνό Niesen, και συγκεκριμένα την περιοχή Mülenen.
• Μέρος των Άλπεων της Βέρνης, ανεβαίνεις με ένα πολύ κάθετο, μικρό τελεφερίκ (δύο για την ακρίβεια) ώστε να φτάσεις στην κορυφή των 2.362 μέτρων.
• Εκεί σε περιμένει ένας μικρός ξενώνας με εστιατόριο και πανοραμική θέα, μια μικρή ξύλινη παιδική χαρά και θέα μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι.
• Από τη μία τα κάτασπρα, χιονισμένα βουνά, στο ενδιάμεσο οι λίμνες του Thun και της Brienz, και από την άλλη τα καταπράσινα λιβάδια με τα χωριουδάκια.
• Μαγευτικό τοπίο, με ιδανικό καιρό και παρέα.
• Στην αρχή θαυμάσαμε τη θέα και έπαιξαν τα μικρά στην παιδική χαρά.
• Κατά τη μία φάγαμε στο εστιατόριο και μετά ξεκινήσαμε την πεζοπορία.
• Κατάβαση για 2 ώρες περίπου μέχρι τον ενδιάμεσο σταθμό ώστε να πάρουμε το τελεφερίκ στα μισά της διαδρομής για την επιστροφή.
• Η κατάβαση ήταν πανέμορφη, με τη θέα να αλλάζει και να σε μαγεύει, κάποια σημεία που ήθελαν προσοχή, ειδικά με την μικρή της παρέας ετών 6, αγριολούλουδα, δάσος...
• Πολύ την απήλαυσα, έβγαλα εκατό φωτογραφίες, γέμισα ομορφιά, ήλιο, οξυγόνο, φύση και βεβαίως φίλους. 
• Συζητήσαμε, γελάσαμε και κατά τις 18.00 πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
• Το βράδυ είχε βεβαίως τον τελικό της Euroleague όπου ο Ολυμπιακός σήκωσε την κούπα!

Καλή εβδομάδα!

Ξεκινά με αργία για εμάς λόγω του Αγίου Πνεύματος.

Πόσο αναγκαία αυτή η μία μέρα σπίτι ώστε να μπουν διάφορες εκκρεμότητες σε τάξη.

ανδριάνα