HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, του Αγίου Πνεύματος, οπότε αργία.
• Τι ευτυχία!
• Και είχε έναν ήλιο και μία ζέστη! Τριαντάρια έπιασε η θερμοκρασία.
• Χαλαρό πρωινό λοιπόν σπίτι και σπιτικές βάφλες!
• Και κατάφερα αυτήν τη φορά να μην μου ξεχειλίσουν.
• Δουλειές, διαβάσματα, μαγειρικές και νωρίς το απόγευμα κατεβήκαμε στο Ouchy, δίπλα στη λίμνη, όπου συναντήσαμε την οικογένεια της Ηρούς, την Σοφία και τον Γρηγόρη.
• Τα πλάνα ήταν για περπάτημα και πατίνια, αλλά η ζέστη ήταν έντονη οπότε έπαιξαν λίγο τα μικρά στην παιδική χαρά και στο επίγειο σκάκι, περπατήσαμε μέχρι το υπαίθριο καφέ Côté Lac, πήραμε δροσιστικά ποτά, παγωτά και καθίσαμε να τα πούμε.
• Απογευματάκι επιστρέψαμε σπίτι, ανασυγκρότηση, δουλειές και ξεκούραση.
• Τρίτη, και είχα πρωινό - πρωινό ραντεβού για κούρεμα (καιρός ήταν!).
• Βουρ κατευθείαν για γραφείο και γεμάτο πρόγραμμα μέχρι αργά.
• Το απόγευμα, στην βεράντα, ξεκίνησα και το #6 βιβλίο για το 2026, το Lázár του νεότατου, ελβετού Nelio Biedermann. 
• Πολλές πρωτιές στις φετινές αναγνώσεις μου. Το πρώτο μου γαλλικό βιβλίο μετά από χρόοοονια, και τώρα το πρώτο ελβετού συγγραφέα.
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι, με ασταμάτητες συναντήσεις μέχρι το μεσημέρι.
• Πολωνία, Δανία, η ομάδα στην Ελβετία....
• Παραλαβή του μικρού αμέσως μετά το φαγητό για το πρώτο του ever τουρνουά τέννις!
• Παραλάβαμε τον συμπαίκτη του Mael και παρέα πήγαμε στην άλλη άκρη του καντονιού, στην περιοχή Chablon, 40' περίπου οδήγημα.
• Εκεί συναντήσαμε ακόμη μία μαμά της ομάδας, την Noemie, με τον γιο της και παρέα, υπό τους 30 βαθμούς, κάτω από ένα σκιερό παγκάκι, παρακολουθήσαμε 2 αγώνες μονούς και έναν διπλό.
• Είχε τόση πλάκα η Noemie, παρόλο που γνωριστήκαμε πρώτη φορά, που έκανε τις 5 περίπου ώρες που περάσαμε παρέα πολύ ευχάριστες.
• Ο Στεφανάκος έχασε τον αγώνα αλλά έπαιξε καλά και το ευχαριστήθηκε.
• Αργά, κουρασμένοι, ιδρωμένοι, πεινασμένοι (αν και είχα πάρει ολόκληρο καλάθι με σνακς) επιστρέψαμε σπίτι.
• Εγώ είχα και κάτι στομαχικές ενοχλήσεις οπότε δεν ήμουν και στα καλύτερά μου.
• Έκανα όμως τις ασκήσεις των γαλλικών μου και κοιμήθηκα.
• Πέμπτη, γραφείο και έτοιμη για μια γεμάτη ημέρα!
• Το μεσημέρι ήταν το καθιερωμένο, ετήσιο Cultural Village στη δουλειά όπου όποιοι συνάδελφοι θέλουν, εκπροσωπούν τις χώρες τους.
• Φέτος, είχαμε το stand της Ελλάδας αλλά για διάφορους λόγους, η συμμετοχή ήταν πολύ χλιαρή.
• Έτσι, επί της ουσίας, ήμουν μόνη, έστησα με ότι είχα (ευτυχώς είχα παραγγείλει κάτι σημαιάκια και αυτοκολλητάκια από πέρσι), ανέβασα ένα ωραίο βίντεο στην οθόνη μας, είχα παραγγείλει μουσακά στο catering της εταιρείας, και πήρα τη θέση μου.
• Πέρασαν κάποιοι φίλοι Έλληνες κατά διαστήματα οπότε βοήθησαν λίγο.
• Στις άλλες συμμετοχές, εκτός από τις αναμενόμενες, όπως η Ελβετία, η Ιταλία, η Γαλλία, ήταν συγκινητική η συμμετοχή μικροσκοπικών, μακρινών χωρών όπως η St Lucia και το Trinidad.
• Τι πλούτος αυτή η πολυ-πολιτισμικότητα!
• Τη γυμναστική μου βεβαίως την έχασα, και το απόγευμα είχα online τουρνέ -ξανά, αυτή τη φορά με Ρουμανία, Μ. Βρετανία και Κροατία.
• Η ημέρα όμως είχε συνέχεια καθώς το βράδυ ήταν οι εορτασμοί των εργασιακών επετείων.
• Η εταιρεία, μια φορά το χρόνο, γιορτάζει τους συναδέλφους που κλείνουν 5, 10, 15... έως και 35 χρόνια!
• Εγώ λοιπόν είχα την τιμή να είμαι το +1 για τη φίλη Ηρώ που έκλεινε 10 χρόνια!
• Είχα πάρει λοιπόν από το πρωί το ωραίο μου το φορεματάκι, παπούτσια και καλλυντικά και πήγαμε παρέα σπίτι της ώστε να αλλάξουμε.
• Κατά τις 19.00 είμασταν στο χώρο εκδηλώσεων όπου συναντήσαμε αρκετούς συναδέλφους και φίλους, κάποιους που τους περιμέναμε - και κάποιους που ήταν έκπληξη.
• Ήπιαμε ένα ποτήρι σαμπάνια, βγάλαμε φωτογραφίες, αγκαλιαστήκαμε και τα είπαμε με διάφορους, και μεταφερθήκαμε στην πίσω αίθουσα όπου είμασταν μοιρασμένοι σε ροτόντες.
• Στο δικό μας τραπέζι είμασταν με την Γιώτα και τον Σάκη (που το είχαμε κανονίσει), αλλά και με τον Clement & την Gigi και ακόμη 4 συναδέλφους.
• Βράβευση και πιάτο πήγε η ροή της εκδήλωσης, ο CEO μας σε μεγάλα κέφια, χειροκροτήματα, γέλια και συγκίνηση για τους 16 συναδέλφους που έκλεισαν 35 χρόνια.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε 23.30! Είχε DJ μετά και πάρτυ αλλά δεν αντέξαμε.
• Σπίτι και ύπνος!
• Παρασκευή! Πω πω.... πόσο ανυπομονούσα να έρθει το σαββατοκύριακο!
• Παρόλη την κούραση, στις 08.00 ήμουν στη θέση μου για το μάθημα γαλλικών και μετά για μια γεμάτη, εργασιακή ημέρα.
• Είχαμε και ένα εσωτερικό meeting που κατέληξε να διαρκεί 5 ώρες!
• Ήταν όμως απολαυστικό! Γιατί είχαμε 2 καλεσμένους - έκπληξη, έναν στην αρχή και έναν στο τέλος.
• Ξεκινήσαμε λοιπόν με τον Διευθυντή για Innovation & AI που ήταν πολύ συμπαθής, άμεσος, ειλικρινής και εξπέρ του είδους του, συνεχίσαμε με εσωτερικές παρουσιάσεις των συναδέλφων για τα projects που διαχειρίζεται ο καθένας, και κλείσαμε με τον Patrick, τον εκπληκτικό, πολυπράγμων, ταπεινό και φοβερά ταλαντούχο συνάδελφο που είχα συναντήσει κατ΄ιδίαν πριν λίγες ημέρες.
• Τι έκπληξη! Και πόσο κέρδισε όλη την ομάδα με την ήρεμη δύναμή του και τις γνώσεις του.
• Αυτοί οι άνθρωποι είναι που κρατούν την ελπίδα μου ζωντανή! Ότι όντως, μπορείς να είσαι ταυτόχρονα ταπεινός, γλυκός, γνώστης, φιλόδοξος, ομαδικός και πετυχημένος.
• Παρέλαβα και άφησα τον μικρό στο τέννις και αφού γύρισα, βλέπω κλήση από τον διευθυντή μου.
• "Είσαι διαθέσιμη;", Είμαι.
• Τον παίρνω λοιπόν μέσω του TEAMS και τον βλέπω όλο χαμόγελο να μου ανακοινώνει την προαγωγή μου.
• Πω πω! Ήταν κάτι που είχα παλέψει από τον Φεβρουάριο, όχι για τον τίτλο ή για το ανεβασμένο grade, αλλά για την αίσθηση δικαιοσύνης και αξιοκρατίας, καθώς 2 άνθρωποι κάνουμε ακριβώς την ίδια δουλειά, με διαφορετικά όμως grades και μισθούς και αναγνώριση.
• Και ενώ ήξερα ότι αυτό που ζητούσα ήταν το αυτονόητο, το σωστό, το δίκαιο, ήξερα παράλληλα ότι δυστυχώς, και στη δική μας εταιρεία, τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Για όλα πρέπει να παλέψεις, να αποδείξεις, να διεκδικήσεις.
• Και ο διευθυντής μου τα έκανε όλα αυτά για εμένα. Για αυτό και τον ευχαρίστησα ξανά και του είπα πόσο εκτιμώ τη σχέση μας, την στήριξη και εμπιστοσύνη του, και πόσο δεν τα παίρνω ως δεδομένα.
• Ο συνοδοιπόρος ήταν εκεί και τα άκουσε τα νέα, πήρα και τους γονείς μου για να ακούσουν και αυτοί κάτι ευχάριστο, και όταν επέστρεψε ο Στεφανάκος του το είπα και εκείνου. 
• Αυτά. 
• Το βράδυ έφτιαξα και ένα Strawberry Tiramisu για την σαββατιάτικη μάζωξη.
• Σάββατο! Τελικά μόνη πήρα το λεωφορείο για το κέντρο αλλά πέτυχα τυχαία την "γειτόνισσα" Ιλιάνα η οποία είχε θετικές, επαγγελματικές εξελίξεις οπότε τα συζητήσαμε μέχρι να φτάσουμε, εγώ για γυμναστική - εκείνη για κομμωτήριο.
• Κάναμε το Body Balance μας με την Ηρώ, φτιάξαμε τις σαλάτες μας και καθίσαμε για καφέ.
• Δυστυχώς η φίλη Τίνα είχε δουλειές οπότε πέρασε μόνο για λίγο.
• Τα αγόρια ήταν σε τουρνουά ποδοσφαίρου στην άλλη άκρη του καντονιού οπότε δεν πήγε ο μικρός στο ελληνικό σχολείο.
• Έτσι, πήρα εγώ τα λεωφορεία να επιστρέψω.
• Ένιωθα πολύ κουρασμένη (μα δεν έχουμε κάτσει εδώ και εβδομάδες!) οπότε ξάπλωσα λιγάκι.
• Στις 17.00 είχαμε το ραντεβού μας στο σπίτι των φίλων για ένα αποχαιρετιστήριο BBQ.
• Η Τίνα ξεκινά επίσημα στην Ελλάδα από 1η Ιουνίου και η υπόλοιπη οικογένεια θα κατηφορίσει στα τέλη του μήνα με το κλείσιμο του σχολικού έτους.
• Μαζευτήκαμε 4-5 οικογένειες, ψήσαμε, φάγαμε, ήπιαμε στην αρχή της νέας αρχής, τα μικρά έπαιξαν μπουγέλο στον κήπο, παρακολουθήσαμε τον τελικό Champions League (κέρδισε η Paris την Arsenal στα πέναλτι), αγκαλιαστήκαμε, γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, συζητήσαμε πολύ και πολλά, και αργά πια χωριστήκαμε.
• Πτώμα επιστρέψαμε σχεδόν μεσάνυχτα και πήγαμε κατευθείαν για ύπνο.
• Κυριακή! Και ξανά η ημέρα ήταν γεμάτη!
• Στις 09.00 με άφησε ο συνοδοιπόρος στη "γειτόνισσα" Hasti και παρέα πήραμε το λεωφορείο μέχρι το Pully, όπου με τρέξιμο προλάβαμε το τρένο για το Vevey παρέα με την Victoria.
• Προορισμός ένα yoga studio και η φίλη της Victoria, Nadia, η οποία είχε διοργανώσει ένα δίωρο workshop γύρω από την τελετουργία του κακάο, τον διαλογισμό, το sound bath.... και πόσα ακόμα.
• Χαλαρώσαμε, συγκινηθήκαμε, μοιραστήκαμε, συντονιστήκαμε, απολαύσαμε....
• Το 100% αγνό, οργανικό, ανεπεξέργαστο κακάο είναι μια μαγική τροφή.
• Οι δονήσεις της ηχοθεραπείας είναι τόσο χαλαρωτικές και θεραπευτικές.
• Οι αναπνοές, η ατμόσφαιρα, η ησυχία, οι oracle cards....
• Πραγματικό δώρο self care με αγαπημένους ανθρώπους.
• Μεσημέρι πια πήραμε το τρένο του γυρισμού.
• Ο συνοδοιπόρος είχε αφήσει τον Στέφανο στο πάρτυ του συμμαθητή του Adam, είχε πάει να δει τους φίλους μας, είχε παραλάβει τον Στέφανο και τον είχε πάει στο πάρτυ της κόρης των φίλων μας σε escape room.
• Έτσι, συναντηθήκαμε στο κέντρο και καθίσαμε οι δυο μας να φάμε στο Hungry Bear. 
• Έριξε και λίγη βροχούλα, φάγαμε ελαφριά και ωραία, και αναχωρήσαμε για το πάρτυ που βρισκόταν στο κλείσιμό του (τούρτα + δώρα).
• Απογευματάκι επιστρέψαμε σπίτι για πλυντήρια, διαβάσματα, μπάνια, γραψίματα, τηλεόραση και χαλάρωση.
• Πω πω! Πόσο γεμάτη ήταν αυτή η εβδομάδα! Και τι δεν είχε! 
• Όλα θετικά. Ευγνώμων.
• Αλλά λίγη ξεκούραση την χρειάζομαι. Δεν την βλέπω όμως να έρχεται μες στον Ιούνιο.
• Ήδη όλα τα σκ μας είναι κλεισμένα... τουρνουά όλων των αθλημάτων, μαζώξεις, BBQs...

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

Καλοκαιράκι επίσημα!

ανδριάνα