HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα!
• Σας είπα ότι το τελείωσα και το Lázár;
• Ενδιαφέρον βιβλίο, με ιδιαίτερη γραφή. Έμαθα πολλά για την Ουγγαρία (από τις σχέσεις της χώρας με τον Χίτλερ μέχρι την ντόπια αριστοκρατία και τον κομμουνισμό), επανέφερα εικόνες σκληρές που όλες ανεξαρτήτως οι χώρες έχουν ζήσει -δυστυχώς, και προβληματίστηκα με τις οικογενειακές σχέσεις.
• Όπως με όλα, έτσι και με το διάβασμα, όσο διαβάζεις - άλλο τόσο θες.
• Και τώρα ξέμεινα και μου φαίνεται η ημέρα μου άδεια αν δεν διαβάσω.
• Άργησε και η παράδοση του επόμενού μου βιβλίου και έχω μείνει... ορφανή.
• Παρήγγειλα όμως ήδη τα επόμενα. Ανάλογα ποιο θα έρθει πρώτο, θα ξεκινήσω μια νέα περιπέτεια.
• Γραφείο, κατά τ' άλλα, με τον συνοδοιπόρο. 
• Γεμάτη, ενδιαφέρουσα ημέρα, με την κλασική συνάντηση με την ευρύτερη ομάδα (έχουμε call κάθε Δευτέρα ώστε να φτιάξουμε το πλάνο και τις προτεραιότητες της εβδομάδας), interval training, συνάντηση με την ομάδα της Γερμανίας, πολλές ενδιάμεσες συζητήσεις, γρήγορη συνάντηση στο μπαλκόνι με την Ηρώ, δύσκολες συζητήσεις με την Hasti (που ανέμενε να συναντήσει τους γονείς της από το Ιράν αφού είχαν ανοίξει τα αεροδρόμιο αλλά πρωί πρωί ξανάκλεισαν...).
• Μέσα σε όλα, έβαλα μια τάξη σε ένα project με την ομάδα της Κύπρου και ο αγαπημένος μου Πολωνός συνάδελφος Seb έφτιαξε πόστερ, με εμένα σαν υπερ-ήρωα κρατώντας τη σημαία της Κύπρου, με μια τεράστια ασπίδα και τα μαλλιά μου να ανεμίζουν.
• Αυτά είναι που κάνουν την εργασιακή καθημερινότητά μου τόσο πιο ευχάριστη.
• Επιστροφή σπίτι εγώ, στον φίλο Μύρωνα ο συνοδοιπόρος και από εκεί στην παραλαβή των ποδοσφαιριστών (υπό ελαφριά βροχή).
• Η μαμά μου δυστυχώς αρρώστησε... Την μέρα που έφτανε ο αδελφός μου με την οικογένειά του από την Αμερική.
• Τρίτη, και την ώρα που μπαίνω το πρωί στο αυτοκίνητο με τον Στεφανάκο, βλέπω το αυτοκίνητο με τις αγαπημένες κυρίες που έρχονται μια φορά την εβδομάδα να μας καθαρίσουν το σπίτι.
• Χαμογελώ λοιπόν και χαιρετώ, χωρίς να βλέπω καλά - καλά ποιος είναι μες στο αυτοκίνητο.
• Διακρίνω όμως στη θέση του συνοδηγού ένα χέρι να με χαιρετά επίμονα.
• Πάω πιο κοντά, ανοίγει η πόρτα και ποια να δω; Την Μαρίνα, της κόρης της κυρίας που έχει την εταιρεία καθαριότητας, η οποία είχε επιστρέψει στη Σερβία για σπουδές και δουλειά και έμενε πια εκεί τα τελευταία 2-3 χρόνια.
• Πόσο χαρά κάναμε! Αγκαλιαστήκαμε σφιχτά και συγκινήθηκα που την είδα.
• Γραφείο λοιπόν, με συννεφιά και βροχούλα.
• Ξεκίνησα νωρίς - νωρίς με την ομάδα της Ρουμανίας, προχώρησα διάφορα projects, το μεσημέρι έκανα το Body Pump μου, συνέχισα με τις ομάδες της Σλοβενίας και της Κύπρου, πρόλαβα να δω έναν Γάλλο συνάδελφο που είχε έρθει απο την Πολωνία, πρόλαβα να δω και τον φίλο Σταύρο που είχε έρθει από Βρυξέλλες, και έφυγα για να παραλάβω τον μικρό από το μάθημα drums καθώς ο συνοδοιπόρος ήταν και εκείνος γραφείο.
• Επιστροφή σπίτι για λίγο καθώς μετά είχε ιδιαίτερο μάθημα τέννις.
• Τον άφησα, μαγείρεψα γλυκόξινα ρεβύθια με ρύζι, κάναμε τα μπάνια μας και ξεκουραστήκαμε.
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι.
• Πρωί πρωί ήρθε και ο κύριος που καθαρίζει (υποχρεωτικά) την καμινάδα μας 2 φορές τον χρόνο.
• Είχα μια ενδιαφέρουσα συνάντηση όπου έφερα κοντά την ομάδα της Φιλανδίας με αυτήν της Ουκρανίας, προχώρησα διάφορα για διάφορους, παρέλαβα τον μικρό, κάθισε λίγο να ηρεμήσει σπίτι και το απόγευμα ξανά τέννις.
• Επιστροφή σπίτι, τον παρέλαβε ο συνοδοιπόρος επιστρέφοντας από το γραφείο, πλυντήρια, μαγειρέματα...
• Πέμπτη, και ξανά γραφείο.
• Συναντήσεις και συννενοήσεις ενόψει του ταξιδιού την ερχόμενη εβδομάδα στην Μπρατισλάβα (πρώτη μου φορά), pilates το μεσημέρι (μα πόσο δύσκολο είναι το πιλάτες αυτό! τόσο στατικό, τόσο εσωτερικό, τόσο επίπονο!) και επιστροφή σπίτι.
• Ο συνοδοιπόρος είχε πάει την συμμορία ποδόσφαιρο (4 αγόρια αυτήν τη φορά) και θα τα επέστρεφε μια άλλη μαμά.
• "Μαμά, ο Fabien μας είπε ότι αν παίξουμε έτσι το Σάββατο, τότε θα βγούμε τελευταίοι. Γιατί μας το είπε αυτό;".
• Στο μεταξύ, είχα χτυπήσει το ένα μου μεγάλο δάχτυλο του ποδιού εδώ και καιρό, και το ξαναχτύπησα σε ένα σκαλί πριν λίγες μέρες, και είδε και απόειδε και μελάνιασε και έφυγε το μισό.... Πω πω! Και πάνω στην έναρξη του καλοκαιριού!
• Παρασκευή! Όμορφη, ζεστή, ηλιόλουστη, καλοκαιρινή!
• Μάθημα γαλλικών, πρωινό με την ησυχία μου και δουλειά.
• Τα είπαμε και με τον διευθυντή μου απρογραμμάτιστα και πάντα έχουμε τόσα να πούμε. Με ειλικρίνεια και χιούμορ.
• Το καθιερωμένο μάθημα γυμναστικής του Σαββάτου θα το έχανα οπότε είπαμε με την Ηρώ να το αναπληρώσουμε Παρασκευή απόγευμα.
• Αφού πήρα λοιπόν τον μικρό από το σχολείο, πήρε κάτι να τσιμπήσει, και τον άφησα στο τέννις, επέστρεψα σπίτι, έβαλα τα αθλητικά μου και έφυγα για το λεωφορείο.
• Body Sculpt αυτή τη φορά το μάθημα, με τον Έλληνα Στέλιο για δάσκαλο, και πολύ 90s feeling! Πόσο γελάσαμε!
• Μετά, παρόλο που είχε πάει 19.30, είχε ακόμα ωραίο ήλιο οπότε δεν μας πήγε καρδιά να επιστρέψουμε σπίτι.
• Περπατήσαμε λοιπόν προς το σπίτι της Ηρούς όπου είχαν κλείσει τους δρόμους για μια γιορτή κρασιού, Fête des Vignerons.
• Τι ωραία που ήταν! 
• Αυτές είναι οι μικρές πολυτέλειες του να μένεις στο κέντρο.
• Πήραμε από ένα ποτήρι ροζέ, καθίσαμε σε κάτι πολυθρόνες και απολαύσαμε.
• Καμιά ωρίτσα καθίσαμε αλλά ήταν όσο πρέπει.
• Εγώ πήρα ένα uber και επέστρεψα σπίτι όπου ο μικρός ήδη κοιμόταν.
• Σάββατο, και το ετήσιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Καντονιού, το περιβόητο Graines de Foot!
• Αυτή τη φορά παίζαμε στο γήπεδο του Mazieres, μέσα στα λιβάδια, συνολικά 32 ομάδες.
• Ο ήλιος καυτός, η ζέστη πολλή, ο κόσμος πάνω από 400-500 άτομα... καταλαβαίνετε!
• Αναχώρηση από το σπίτι νωρίς, με το πρώτο ματς στις 08.30!
• Και ξεκίνησε η ομάδα σε τρελά κέφια! Πω πω.... 
• Έπαιξαν συνολικά 7 αγώνες, έβαλαν 20 γκολ, δεν δέχτηκαν κανένα, κέρδισαν 6 και είχαν μία ισοπαλία!
• Και ο Στέφανος... MVP.
• Αφού με ρωτούσαν οι προπονητές και οι άλλοι γονείς τι έφαγε το πρωί;
• Όλη η ομάδα όμως έπαιξε εκπληκτικά. Λέτε να ήταν και τα λόγια του Fabien που τους ταρακο΄ναπαν λοιπόν στα προημιτελικά, έπαιξαν με την ομάδα του Pully, βγήκαν ισοπαλία και έχασαν στα πέναλτι.
• Τελική κατάταξη #6 στους 32.
• Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι το τουρνουά κέρδισε η άλλη ομάδα του Lutry, με τα πιο μεγάλα παιδιά, οπότε πανηγύρισαν με την ψυχή τους όλοι μαζί.
• 10 ώρες είμασταν εκεί! 4χλμ κάναμε οι γονείς πάνω - κάτω όλη μέρα. Τα είπαμε, γελάσαμε, πανηγυρίσαμε, τσιμπήσαμε (αυτό που σε αθλητικές διοργανώσεις έχει μόνο σάπιο φαγητό;;), βάλαμε και ξαναβάλαμε αντιηλιακά, ψάξαμε για σκιές και σχεδόν 19.00 αποχωριστήκαμε.
• Κουρασμένοι, πεινασμένοι, ιδρωμένοι αλλά χαρούμενοι.
• Το βράδυ μας είχαν καλέσει οι συμπαίκτες για να δούμε όλοι μαζί τον 1ο αγώνα της Ελβετίας στο Μουντιάλ αλλά ήταν αδύνατο.
• Ο Στέφανος μετά το φαγητό (του έφτιαξα cacio peppe που ήθελε) και το μπάνιο, κάθισε στον καναπέ και τον πήρε ο ύπνος στα πρώτα 10'.
• Είδαμε εμείς λίγο τον αγώνα και πήγαμε για ύπνο.
• Κυριακή, και το πρόγραμμα είχε πάλι τουρνουά, αυτή τη φορά τέννις και εντός έδρας.
• Το πρωί φάγαμε τα πρωινά μας, φορτώσαμε ένα ψυγειάκι με νερά και χυμούς, και 10.00 είμασταν στο γήπεδο.
• Αγώνας #2 του Interclub, αυτή τη φορά ενάντια στην ομάδα του St. Sulpice.
• Έναν μονό αγώνα έπαιξε πάλι ο Στέφανος αλλά δεν ήταν συγκεντρωμένος.
• Ενθαρρύναμε και τους άλλους της ομάδας, τα είπαμε λίγο με τους γονείς, και πάνω που ήταν η ώρα να φύγουμε, μας λέει ο προπονητής ότι είναι καθιερωμένο να τρώνε όλοι μαζί μετά, προσφορά του club!
• Κάθισαν λοιπόν τα παιδιά, καμμιά δεκαριά, να φάνε, πιάσαμε και εμείς το τελευταίο τραπέζι.
• Σαλάτα εγώ - πίτσα ο συνοδοιπόρος.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε απόγευμα μέχρι να γυρίσουμε σπίτι.
• Εργασίες δεν έχουν πια ο Στέφανος (μάλλον ολοκλήρωσαν την ύλη) οπότε οι 2 εβδομάδες που μένουν είναι γεμάτες εκδρομές, δραστηριότητες, θεατρικά έργα, χειροτεχνίες, αγώνες.
• Ξεκούραση και δουλειές στο σπίτι, έβγαλα δειλά δειλά εγώ και την βαλιτσούλα μου και ετοιμαζόμαστε για ακόμη μία συναρπαστική εβδομάδα.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα