HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα, και ακόμη μία συναρπαστική και διαφορετική εβδομάδα ξεκίνησε.
• Κατ' εξαίρεση, έμεινα να εργαστώ από το σπίτι. 
• Αφού έφυγαν λοιπόν τα αγόρια, έφτιαξα το ceremonial cocoa μου (που και με ζεσταίνει, και με γεμίζει και με θρέφει, έτσι νιώθω, και δεν χρειάζομαι ούτε καφεΐνη ούτε πρωινό) και πήρα θέση στο laptop μου.
• Το πρόγραμμα τρελά φουλ!
• Κλασικά πριν και μετά από κάποιο ταξίδι και την απουσία ολίγων ημερών.
• Χωρίς ανάσα λοιπόν έφτασα ως το απόγευμα όπου πήγα να πάρω τον μικρό από το σχολείο και επιστρέψαμε μαζί καθώς τέρμα οι προπονήσεις ποδοσφαίρου για φέτος.
• Παρέα μαγειρέψαμε (ρύζι & σολομό για εκείνους, με τόφου για εμένα) και αφού επέστρεψε και ο συνοδοιπόρος από το γραφείο, φάγαμε και ανέβασα βαλίτσα.
• Μέσα σε λίγες ώρες κατάφερα να κάνω τα μαθήματα των γαλλικών μου, να μαζέψω το πλυντήριο, να λουστώ και να φτιάξω και βαλίτσα.
• Τα τακτοποίησα όλα, φίλησα τα αγόρια και έπεσα για ύπνο καθώς είχα πρωινό ξύπνημα.
• Βλέπετε, λόγω της συνάντησης G7 στο Evian, η πόλη της Γενεύης είχε πάρει ειδικά μέτρα.
• Έτσι, την Τρίτη, ξύπνησα 6 παρά, πήρα ένα uber και έναν καφέ, και 06.30 ήμουν στο τρένο για το αεροδρόμιο παρέα με τον συνάδελφο Tiago.
• Φτάσαμε χωρίς ταλαιπωρία (όποτε είχαμε χρόνο τελικά μπροστά μας), συναντήσαμε και το συνάδελφο Ben (που είχε έρθει οδικώς από Γαλλία) και όλοι μαζί επιβιβαστήκαμε στην πτήση για Αυστρία.
• Μιάμιση ώρες όλες και όλες!
• Εγώ ξεκίνησα το νέο μου βιβλίο που μόλις είχε φτάσει την προηγουμένη, το The Correspondent, και ούτε που κατάλαβα πότε έφτασε η ώρα της προσγείωσης.
• Από εκεί, μας περίμενε ταξί για να μας μεταφέρει στον τελικό μας προορισμό, την πόλη της Μπρατισλάβα, 50' περίπου οδήγημα.
• Μεσημεράκι είμασταν εκεί, το ξενοδοχείο μας ήταν στο κέντρο, ο ήλιος έλαμπε, οπότε αφήσαμε βαλίτσες και βγήκαμε για μια μικρή βόλτα και φαγητό.
• Πόσο όμορφη πόλη! Πεντακάθαρη, τακτοποιημένη, με τα πανέμορφα - μεγαλόπρεπα κτίρια, με τον Δούναβη, τα πάρκα, τους πεζόδρομους.
• Χρόνο πολύ δεν είχαμε καθώς στις 15.00 είχαμε ραντεβού όλη η ομάδα (20 άτομα περίπου από συνολικά 5-6 χώρες) για να κάνουμε την κλασική μας field visit, να επισκεφθούμε δηλαδή καταστήματα που πωλούν τα προϊόντα μας και να καταλάβουμε το εμπορικό περιβάλλον της χώρας.
• Χωριστήκαμε στα βανάκια και για 3 ώρες μπαινοβγαίναμε σε mall & καταστήματα, συζητούσαμε για την εταιρεία αλλά και την χώρα, γνωριστήκαμε καλύτερα και μάθαμε πολλά.
• Στα αξιομνημόνευτα αυτής της επίσκεψης και η επανένωσή μου με τον συνάδελφο Maksym με τον οποίο συνεργαζόμασταν στη Λωζάνη (και είχαμε κάνει παρέα και εκείνο το εκπληκτικό ταξίδι στην Κοπενχάγη αν θυμάστε) ο οποίος τον τελευταίο 1,5 χρόνο έχει μεταφερθεί στην Σλοβακία και ηγείται της Εμπορικής Ομάδας.
• Ένας ήρεμος γίγαντας! Αγκαλιές, συγκίνηση, γέλια, πειράγματα....
• Βράδυ πια επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, όλοι πεινασμένοι.
• Περπατήσαμε λοιπόν δίπλα στο ποτάμι και φτάσαμε σε μια πολύ όμορφη περιοχή που μας είχαν προτείνει οι ντόπιοι, με μια σειρά εστιατορίων που είχαν τραπέζια πάνω στο γκαζόν με θέα το ποτάμι.
• Διαλέξαμε ένα ιταλικό, παραγγείλαμε, φάγαμε, γελάσαμε...
• Έλα όμως που έπαιζε η Γαλλία το βράδυ αγώνα. Πέντε - έξι λοιπόν από εμάς συνεχίσαμε προς εξερεύνηση της περιοχής ώστε να βρούμε μέρος που έδειχνε τον αγώνα.
• Βρήκαμε λοιπόν αλλά εγώ κάθισα μέχρι το ημίχρονο.
• Πτώμα επέστρεψα στο ξενοδοχείο καθώς ήμουν σερί για πάνω από 20 ώρες!
• Έκανα ένα ντους και κοιμήθηκα.
• Τετάρτη, βιντεοκλήση με τον Στεφανάκο στις 07.30, πρωινό στις 08.00 παρέα με τους συναδέλφους και έναρξη του workshop στις 09.00 με κεντρικό θέμα -τι άλλο;- το ΑΙ.
• Παρουσιάσεις από τις κεντρικές ομάδες στην αρχή, και μετά από τις ομάδες της Τσεχίας, Ουκρανίας, Πολωνίας και Σλοβακίας.
• Πάρα πολύ ενδιαφέρουσες, με φοβερά καινοτόμες πρωτοβουλίες και αποτελέσματα.
• Φαγητό εκεί στο εστιατόριο του ξενοδοχείου (κλασικά ήμουν η μόνη χορτοφάγος αλλά με είχαν περιποιηθεί και με το παραπάνω), συνέχεια το απόγευμα με τις παρουσιάσεις και λήξη εκεί κατά τις 18.00.
• Μία ώρα είχαμε κενό και καταφέραμε με τον Ben να κάνουμε μια γρήγορη επίσκεψη στην σάουνα.
• Έβαλα ένα φορεματάκι και στις 19.00 απλά περάσαμε στο απέναντι πεζοδρόμιο για το βραδινό μας.
• Ήδη το τραπέζι των 30 ατόμων ήταν γεμάτο φαγητά!
• Μετά καταλάβαμε ότι αυτά ήταν μόνο τα ορεκτικά! 
• Ο Πορτογάλος Tiago χάζευε στο κινητό και τον αγώνα της χώρας του, τα φαγητά δεν σταμάτησαν να έρχονται, εγώ είχα δίπλα μου και την Gabriele από την Λιθουανία που είχαμε πολλά να πούμε (από τα παιδιά μας μέχρι κοινούς φίλους - συναδέλφους και το mobility που προωθείται πολύ στη δική μας εταιρεία), οπότε η ώρα πέρασε όμορφα.
• Το ξενοδοχείο που μέναμε φιλοξενούσε ένα πολύ διάσημο bar της πόλης, και το #25 στον κόσμο, το Mirror Bar.
• Το είχαμε δει, και το είχαμε θαυμάσει από την πρώτη μέρα, οπότε δεν γινόταν να φύγουμε χωρίς να το επισκεφθούμε.
• Έτσι, οι 4 μας (Tiago, Ben, Piotr και εγώ) κάναμε μια στάση να δοκιμάσουμε ένα από τα διάσημα κοκτέιλς του.
• Μόνο από τον κατάλογο καταλάβαινες πόσο διαφορετικά ήταν.
• Όταν ήρθαν, τότε το επιβεβαιώσαμε.
• Όλα έκρυβαν μια ιστορία, την οποία σου εξηγούσε ο barman, και είχαν τη δική τους, μοναδική εμφάνιση (άλλα μέσα σε κύβους, άλλα δίπλα σε bonjai, άλλα με συντριβάνια).
• Μετά από λίγο εμφανίστηκαν και 2 από την ομάδα της Λιθουανίας οπότε έκατσαν και αυτοί στην παρέα μας.
• Μέσα σε όλα, άνοιξα και την συζήτηση περί συναυλιών οπότε κάναμε όλοι αναδρομή σε συναυλίες που μας έχουν συνεπάρει.
• Δύο έπρεπε να διαλέξουμε και εγώ διάλεξα των Rolling Stones εκεί το '98 (η πρώτη μου συναυλία και ήταν αυτή! με το τότε αγόρι μου!) και του George Michael (που είχα χορέψει όσο ποτέ άλλοτε).
• Κουρασμένη αλλά γεμάτη έπεσα για ύπνο.
• Στο μεταξύ, ο συνοδοιπόρος είχε πάει τον Στέφανο στον 3ο -και τελευταίο- αγώνα τέννις σε αυτό το τουρνουά interclubs, όπου έπαιξε πρώτη φορά διπλό και κέρδισε. Η πρώτη του ever επίσημη νίκη τέννις στα ταμπλό.
• Πέμπτη, με την ίδια ιεροτελεστία, βιντεοκλήση με τα αγόρια, πρωινό και στην αίθουσα του workshop.
• Αυτή τη φορά είχαμε ενεργό ρόλο ο Ben και εγώ καθώς ηγούμασταν των ομάδων που έπρεπε να αναλύσουν και να πάνε ένα βήμα παραπάνω τις αρχικές ιδέες - προτάσεις.
• Πολύ ενδιαφέρον είχε, βγήκαν ωραίες ιδέες, πιστεύω ότι όλοι συμμετείχαν ενεργά, και μεσημέρι πια ολοκληρώσαμε αυτό το workshop.
• Αγκαλιαστήκαμε με όλους και μείναμε οι κλασικοί 4.
• Πήραμε λοιπόν θέση στο καφέ του ξενοδοχείου και ξεκινήσαμε τη δουλειά.
• Όχι τόσο γύρω από το workshop αλλά για τα επόμενα projects και προτεραιότητες.
• Με αυτά και με εκείνα, πήγε 15.00, ήρθε το ταξί μας, μας πήγε στο αεροδρόμιο της Βιέννης, πήρα ένα δώρο - σουβενίρ στον Στεφανάκο (lego - Mbappé), συζητήσαμε ακόμα λίγο για τη δουλειά και επιβιβαστήκαμε.
• Μέχρι να φτάσουμε στην Γενεύη, είχα ήδη φτάσει στα μισά του νέου μου βιβλίου.
• Αγαπώ τα γράμματα, τις επιστολές, και όλο το βιβλίο είναι γραμμένο έτσι.
• Διαβάζουμε δηλαδή την αλληλογραφία μιας πολύ ενδιαφέρουσας εβδομηντάχρονης και σιγά - σιγά ξετυλίγουμε τη ζωή και την προσωπικότητά της.
• Με τον Tiago πήραμε το τρένο, χωριστήκαμε στην Λωζάνη, πήρα ταξί και πήγα κατευθείαν στο σπίτι του Μύρωνα όπου ήταν τα αγόρια.
• Επιστρέψαμε σπίτι, φτιάξαμε ένα πλατώ, ήρθε ο Μύρωνας με τον πατέρα του, και όλοι μαζί παρακολουθήσαμε Μουντιάλ τον αγώνα Ελβετία - Βοζνία / Ερζεγοβίνη (4-1).
• Τα είπαμε, απολαύσαμε τον αγώνα και την καλοκαιρινή ατμόσφαιρα, και μεσάνυχτα πια κοιμήθηκα.
• Παρασκευή, και παρόλη την κούραση, σηκώθηκα και 08.00 είχα πάρει θέση για το μάθημα γαλλικών μου.
• Ο συνοδοιπόρος πήγε στο γραφείο, οπότε έμεινα μόνη σπίτι, με αρκετή δουλειά.
• Παρέλαβε ο συνοδοιπόρος τον μικρό επιστρέφοντας, πήγε στο τέννις αλλά έπιασε μπόρα οπότε μετά από κανά μισάωρο πήγε ξανά να τον παραλάβει.
• Εμείς προλάβαμε να τα πούμε λιγάκι (γιατί δεν είχαμε βρεθεί οι δυο μας), μαγειρέψαμε, παρακολουθήσαμε ακόμη έναν αγώνα και κοιμηθήκαμε.
• Σάββατο, και ξύπνησα επιτέλους χωρίς ξυπνητήρι.
• Αγκαλιές με τον Στεφανάκο, χαλαρό πρωινό, panini, ξεκινήσαμε το lego Mbappé, ετοιμαστήκαμε, και κατά τις 10.30 είμασταν στο χώρο εκδηλώσεων του Δήμου μας όπου η ομάδα των κρουστών έδινε τη μικρή της συναυλία για το κλείσιμο της χρονιάς.
• Μη φανταστείτε, 6-7 παιδάκια έπαιξαν από ένα κομμάτι ο καθένας.
• Ο Στέφανος ήταν ο μόνος καινούργιος, ο μόνος με μόλις ένα χρόνο μαθημάτων, αλλά έπαιξε και αυτός ένα σύντομο κομμάτι με τα timpani.
• Είδαμε και κάτι φίλους, τα είπαμε και αναχωρήσαμε.
• Άφησα τα αγόρια στο σπίτι του Μύρωνα όπου είχαν ήδη ξεκινήσει τις ετοιμασίες για τις βαφές (αφού η μεταφορική το άδειασε) και πήγα ένα σούπερ - μάρκετ καθώς είχαμε πει να μαζέψουμε όλους τους "εργάτες" μετά σπίτι μας.
• Με αυτά και με εκείνα, τα αγόρια έμειναν μέχρι τις 18.00 κάνοντας βαφές, κολλώντας ταινίες, βγάζοντας σοβαντεπιά, και εγώ μόνη στο σπίτι έκοψα και μαρινάρισα λαχανικά για ψήσιμο, τελείωσα τις πατάτες στο φούρνο, έφτιαξα ένα τιραμισού φράουλα (για την μάζωξη της Κυριακής), διάβασα το βιβλίο μου, συμμάζεψα...
• Ο συνοδοιπόρος επέστρεψε παρέα με την ψησταριά που αγόρασε από τον Μύρωνα, ήρθαν και η Ηρώ με τα κορίτσια, ξεκινήσαμε τα ψησίματα και τελικά κατά τις 20.00 φάγαμε αφού ήρθαν και οι τελευταίοι (Μύρωνας + μπαμπάς του + κ. Πέτρος + Γιάννης).
• Ο καιρός ιδανικός, καθίσαμε έξω, με το ένα μάτι βλέπαμε Μουντιάλ, αλλά κατά βάση συζητούσαμε χίλια - δυο θέματα.
• Κάναμε και μια βιντεοκλήση με την Τίνα από την Αθήνα οπότε μάθαμε high - level και τα δικά της νέα (εντάξει, μέσα σε 3 εβδομάδες είναι σαν να έχει ζήσει 3 χρόνια! τόσες εξελίξεις - εκδηλώσεις - γνωριμίες - αποφάσεις - αλλαγές).
• Τα 4 μικρά έπαιξαν -όπως πάντα- εξαιρετικά, και μεσάνυχτα σχεδόν χωριστήκαμε.
• Κυριακή, και αφού φάγαμε τα πρωινά μας και συμμαζέψαμε τα του χτεσινού BBQ, αναχωρήσαμε για την Bienne και το σπίτι των φίλων.
• Οι συναντήσεις μας αυτές κανονίζονται μήηηηνες πριν έτσι όπως είναι τα προγράμματά μας.
• Φτάσαμε κατά τις 11.30 και πετύχαμε την Έλενα με κομμώτρια να της κάνει βαφή. Τι γέλιο!
• Ε, έκανε και ένα ελαφρύ κούρεμα στον συνοδοιπόρο και θυμηθήκαμε την Ελλάδα.
• Μαγειρέψαμε παρέα, καθίσαμε στον κήπο κάτω από τα πανύψηλα δέντρα, φάγαμε, τα μικρά έπαιζαν ποδόσφαιρο, αναλύσαμε χίλια θέματα και το απόγευμα βγήκε το paddle!
• Το φουσκώσαμε, βάλαμε μαγιώ, περπατήσαμε ένα στενό μέχρι το ποτάμι και τσουπ, μπήκαμε.
• Η πρώτη βουτιά της σεζόν!
• Κόσμος πολύς! Με paddle, με φουσκωτές βάρκες, με μηχανοκίνητα...
• Είναι το κλασικό, ελβετικό έθιμο που πέφτεις και αφήνεις τη ροή του ποταμιού να σε παρασύρει!
• Μακριά εμείς δεν πήγαμε (γιατί μετά πρέπει να γυρίσεις), αλλά γελάσαμε τόσο πολύ!
• Βγήκαμε στην επόμενη "έξοδο" δίπλα στη γέφυρα που έκαναν άλματα, καθίσαμε στην "παραλία" και κόψαμε κίνηση, και αφού άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες, πήραμε το paddle επ' ώμου και περπατήσαμε πίσω.
• Πόσο μαγικό να μπορείς να βγαίνεις ξυπόλητος από το σπίτι, να βουτάς στο ποτάμι και να ξαναγυρνάς;
• Η βροχή δεν κράτησε οπότε αφού λουστήκαμε, καθίσαμε ξανά έξω, στην αρχή για καρπούζι και μετά για σπιτικές πίτσες, εννοείται με ακόμη χίλια θέματα προς ανάλυση.
• Τελικά πήγε 21.00 μέχρι να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού.
• Ο Στεφανάκος κοιμήθηκε στο αυτοκίνητο (εντάξει, μετά τόσο ποδόσφαιρο! και κολύμπι), κάναμε εμείς δυο δουλειές και ξαπλώσαμε.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα