HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτερούλα. Πρώτη Ιουνίου.
• Επίσημα η αντίστροφη μέτρηση για την πτήση μας για την Ελλάδα σε ένα μήνα.
• Γραφείο και για τους δυο μας.
• Τον μικρό τον παρέλαβε η έταιρη μαμά για την προπόνηση οπότε αναχωρήσαμε χωρίς πίεση, πήγαμε σπίτι, ξεκίνησα εγώ μαγειρικές, κάναμε λίγο κηπουρική και πήγε ο συνοδοιπόρος να τους παραλάβει στις 19.00.
• Αργία στην Ελλάδα, του Αγίου Πνεύματος, και οι γονείς μου πήραν την αδελφή μου και πήγαν στα παιδικά λημέρια της μαμάς μου στην Καστέλλα.
• Τρίτη, και πουρνό - πουρνό στο γραφείο γιατί το πρώτο call το είχα στις 08.40 με την ομάδα της Αυστραλίας!
• Μελβούρνη ακούει;
• Πολλές συναντήσεις, το Body Pump δεν το πρόλαβα, αλλά κατάφερα να πάω στη Hatha Yoga. 
• Ήπιαμε και έναν γρήγορο καφέ με την Ηρώ στην βεράντα λίγο πριν πιάσει η καταιγίδα.
• Άνοιξαν οι ουρανοί!
• Πολλή κίνηση στην επιστροφή (κλασικά με τη βροχή), τα αγόρια είχαν ήδη φάει, τσίμπησα και εγώ, τα είπα λίγο με την Μαριάννα (πώς περνάει ο καιρός; πριν από το Πάσχα είχαμε να μιλήσουμε κανονικά, όχι μέσω μηνυμάτων), κολλήσαμε με τον Στεφανάκο τα νέα αυτοκόλλητα panini (αποτέλεσμα των ανταλλαγών με τους συμμαθητές του), κάναμε τα μπάνια μας και χαλαρώσαμε.
• Ήταν και η πρώτη μέρα της φίλης Τίνας που επέστρεψε στην Ελλάδα. Μεγάλη μέρα!
• Τετάρτη, και δουλειά από το σπίτι και πολύ το χάρηκα.
• Κολάν, φούτερ, παντόφλες...
• Έφτιαξα και το πρώτο μου ceremonial cocoa αντί για καφέ, αυτό που αγόρασα μετά το workshop της Κυριακής. Μάλλον επειδή είμαι λάτρης της μαύρης σοκολάτας μου είναι πολύ ευχάριστη και οικεία η γεύση. Πρόσθεσα λίγη κανέλλα και μισό κουταλάκι μέλι και ήταν μούρλια.
• Θα το καθιερώσω, τουλάχιστον τις ημέρες που δουλεύω από το σπίτι και δεν φεύγω σαν τρελή το πρωί.
• Η θερμοκρασία έπεσε εκεί στους 20-25 βαθμούς, η βροχή ερχόταν και έφευγε, και η δουλειά προχώρησε ήσυχα και ωραία.
• Ο Στεφανάκος πήγε με τα πόδια μετά το σχολείο (τις Τετάρτες τελειώνουν στις 12.00) στο σπίτι του συμμαθητή του Alexandre που δεν είχε καταφέρει να έρθει στο πάρτυ του και πασχίζαμε με την μαμά του να βρούμε μια κενή ημέρα ώστε να συναντηθούν.
• Έτσι, πήγαν παρέα, έφαγαν εκεί και έπαιξαν έξω στον ωραίο τους κήπο μέχρι τις 16.00 όπου τον παρέλαβα για να τον αφήσω στο τέννις.
• Πίσω για δουλειά, μαγειρικές (φακές) και διάβασμα.
• Ο συνοδοιπόρος παρέλαβε τον μικρό γυρνώντας από το γραφείο, φάγαμε παρέα, κάναμε τα μπάνια μας, είπαμε τα νέα μας και ξεκουραστήκαμε.
• Πέμπτη, και ξανά γραφείο για εμένα.
• Το κτίριο γεμάτο, από την ομάδα μας όμως ήταν λίγοι.
• Το πρωινό μου ήταν γεμάτο με τις ομάδες της Ουγγαρίας (online) και της Ελβετίας (κατ΄ιδίαν). 
• Γνώρισα και νέους συναδέλφους (ο ένας παντρεμένος με Ελληνίδα όπως έμαθα) και βάλαμε μια τάξη στα projects.
• Το μεσημέρι έκανα το pilates μου (το πιο δύσκολο που έχω κάνει ποτέ!), έφαγα curry λαχανικών με tempeh και μπασμάτι, είχα ησυχία ώστε να δουλέψω μόνη μου διάφορες εκκρεμότητες, και το απόγευμα επέστρεψα σπίτι.
• Η προπόνηση του ποδοσφαίρου είχε ακυρωθεί λόγω της βροχής οπότε τα αγόρια ήταν ήδη σπίτι.
• Κάτι μου λέει ότι επίσημα τελείωσε και τα τεστ ο μικρός στο σχολείο οπότε ο υπόλοιπος Ιούνιος θα είναι πιο χαλαρός.
• Ενημέρωσα και τη δασκάλα των Ελληνικών ότι δεν θα παρευρεθεί στα επόμενα μαθήματα (καθώς έχει τουρνουά σημαντικά για την αγωνιστική σεζόν) και εντάξει, το έκανε το καθήκον του και φέτος.
• Όχι χωρίς δράματα, καθώς επαναφέρει κάθε λίγο και λιγάκι το αίτημα να σταματήσει το ελληνικό σχολείο, αλλά έχουμε καταφέρει να βρούμε μια ισορροπία μεταξύ τουρνουά και μαθημάτων (καθώς όλα είναι τα Σάββατα).
• Κατάφερα και ολοκλήρωσα και το photo album της γενέθλιας χρονιάς του Στέφανου!
• Ουφ... είχα λίγο καθυστερήσει αλλά το έκλεισα, το ανέβασα και το παρήγγειλα!
• Παρασκευή! Συννεφιασμένη αλλά τουλάχιστον όχι βροχερή.
• Και ξεκινήσαμε βεβαίως με το μάθημα γαλλικών και μετά δουλειά.
• Ο συνοδοιπόρος πήγε γραφείο οπότε ήμουν μόνη σπίτι.
• Με ωραία ησυχία, όχι πολλές συναντήσεις (άρα χρόνο για εσωτερική δουλειά), το ceremonial cocoa μου, μεσημεριανό με σπιτικό σάντουιτς με αβοκάντο, φέτα, λεμόνι, μαϊντανό και το συστατικό κλειδί, chilli flakes, και ωραίο ήλιο. Μμμμ.... μούρλια.
• Το απόγευμα παρέλαβα τον Στεφανάκο, πήρε ένα παγωτό από το διπλανό σούπερ-μάρκετ και τον άφησα στο τέννις για να επιστρέψω σπίτι και να προχωρήσω τις μαγειρικές.
• Από τη μία, έφτιαξα ξανά το τιραμισού φράουλας σε μεγαλύτερη έκδοση για τη Σαββατιάτικη μάζωξη με την ομάδα του ποδοσφαίρου, και από την άλλη έφτιαξα σπιτικά burgers (κοτόπουλο, μελιτζάνες, χαλούμι...).
• Μαρινάρισα το χαλούμι σε λίγο λάδι, λεμόνι, ρίγανη για ένα εικοσάλεπτο και έγινε φανταστικό! Μεγάλη διαφορά!
• Επέστρεψαν τα αγόρια, φάγαμε τα burgers μας, κάναμε τα μπάνια μας και χαλαρώσαμε.
• Σάββατο, και στη γυμναστική μου δεν πήγα καθώς είχαμε all day fun με την ομάδα ποδοσφαίρου του Στέφανου, την FC Lutry E1.
• Έψησα κρουασάν για πρωινό και κατά τις 09.30 ξεκινήσαμε για τον αγώνα στο La Tour de Peiz.
• Ο καιρός συννεφιασμένος στην αρχή - ζεστός στη συνέχεια.
• Κατά τις 12.00 είμασταν πίσω, γρήγορα μπάνια και αλλαξιές στο σπίτι, πήραμε και το γλυκό που είχα φτιάξει, και κατά τη μία είμασταν στο γειτονικό σπίτι του συμπαίκτη Liam.
• Κάθε χρόνο κάνουμε ένα BBQ για το κλείσιμο της σεζόν, και αυτήν τη φορά προθυμοποιήθηκε η οικογένεια του Liam να μας φιλοξενήσει.
• Και δεν είμαστε και λίγοι ε .... Γονείς και παιδιά, πάνω από 30 άτομα.
• Το σπίτι πανέμορφο, με πολύ καλοκαιρινή αίσθηση, μικρή πισίνα, εκπληκτική θέα στη λίμνη, εξωτερικούς χώρους (BBQ, κουζίνα, κήπο) και πάρα πολύ ζεστούς οικοδεσπότες, την Sophie και τον Jerome.
• Ήταν τόσο ζεστή, φιλική, όμορφη η ατμόσφαιρα! Και γελάσαμε ΤΟΣΟ πολύ!
• Ο Albert είχε αναλάβει τα ψησίματα και τις μυστικές σάλτσες τις οποίες δεν μοιράζεται με κανέναν (εξπέρ του είδους καθώς έχει εστιατόριο), ο Jerome τα ποτά, και όλοι οι υπόλοιποι λίγο από όλα.
• Τα μικρά έπεσαν στην πισίνα (εννοείται), έπαιξαν μπάσκετ, αντάλλαξαν αυτοκόλλητα panini, έκαναν αγώνες παρκούρ, ξαναμπήκαν στην πισίνα, έφαγαν, γέλασαν με την καρδιά τους, ξαναέφαγαν, και πέρασαν ώωωωρες παρέα, σαν ομάδα, χωρίς καμία ένταση. 
• Κάναμε και διαγωνισμό σουτ, παιδιά vs γονείς, με εμνευστή & διαιτητή τον προπονή της ομάδας Fabien, και μετά από 9 σουτ από την κάθε ομάδα, είμασταν 1-1! Εν τέλει, με τις παρατάσεις των "πέναλτι" κέρδισαν τα μικρά και το πανηγύρισαν δεόντως.
• Εμείς από την άλλη, στρώσαμε τα τραπέζια 2 φορές καθώς αφού είχαμε φάει, είχαμε πιει, είχαμε γελάσει, είχαμε βγάλει φωτογραφίες, είχαμε θυμηθεί ιστορίες συγκινητικές (από την διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας καθώς είχαμε παρόντες Αλβανούς, Κοσοβάρους και Σέρβους), και προσωπικές γύρω από τις μεταναστεύσεις μας στην Ελβετία (καθώς οι περισσότεροι είμαστε 1ης ή 2ης γενιάς "Ελβετοί"), μέχρι τις μουσικές (ο μπαμπάς της Sophie είναι διάσημος DJ!), και τα θερινά μας πλάνα, και αφού η ώρα είχε πάει 20.00 και μαζεύαμε για να φύγουμε, ξανα-άναψαν οι ψησταριές και ξαναστρώθηκαν τα τραπέζια (με βραδινή εμφάνιση αυτήν τη φορά).
• Τα κορίτσια πήραμε την πρωτοβουλία και αναλάβαμε τα της κουζίνας (σαν να ήταν δικό μας σπίτι και ας το επισκεπτόμασταν πρώτη φορά) οπότε βάλαμε το πλυντήριο στη θέση τους, το ξαναγεμίσαμε, το βάλαμε να πλυθεί, ζεστάναμε τις σάλτσες, πλύναμε ποτήρια, καθαρίσαμε τραπέζια... και η γλυκιά Sophie έλεγε και ξανάλεγε ότι δεν νιώθει ότι είναι σπίτι της, αλλά ότι έχουμε νοικιάσει όλοι μαζί ένα σπίτι διακοπών και έχουμε πάει παρέα.
• Τα μικρά ξανάπεσαν στην πισίνα ακόμη και αν τουρτούριζαν (καθώς είχε κρυφτεί πια ο ήλιος).
• Ο Albert ασταμάτητος ψήστης και χιουμορίστας, ο David με τις ιστορίες και τα γέλια του, ο Simone με τα λιγοστά του γαλλικά τα οποία γυρνούσε εν τέλει σε ιταλικά αλλά όλοι  τον καταλαβαίναμε, οι προπονητές Fabien & Carlo σε τρελά κέφια, πυρήνες αυτής της φοβερής ομάδας εντός και εκτός γηπέδων, η Sarah, η Laura....
• Μοναδική ημέρα, μοναδική εμπειρία.
• Ποιος θα μου το 'λεγε ότι μπορεί (και) στην Ελβετία να κάνεις αρμένικη βίζιτα, να τακτοποιείς αλλουνού πιάτα, να ανοίγεις ψυγεία και ντουλάπια, να κάνουν τα μικρά μπάνιο για να ζεσταθούν σε σπίτι που επισκέπτονται πρώτη φορά, να βγαίνουν πετσέτες και ζακέτες γιατί έχει πάει πλέον 23.00 και έπιασε ψύχρα, και τα κρασιά να ρέουν, και οι μουσικές, και οι ιστορίες, και τα γέλια, και οι αγκαλιές...
• Ευγνώμων! Για αυτήν την ομάδα που δημιουργήθηκε τυχαία αλλά αγαπιέται συνειδητά.
• Κυριακή!
• Και το πρόγραμμα είχε ιστιοπλοΐα με τους Πολωνούς μας φίλους στη λίμνη του Neuchatel αλλά δυστυχώς... αρρώστησαν. Πόσο κρίμα. Και ήταν και ο καιρός ιδανικός. Τι να κάνεις όμως;
• Έτσι, απολαύσαμε σπάνια ησυχία σπίτι. Με ήλιο, χαλαρούς ρυθμούς και δουλειές.
• Έγραψα ("όλο γράφεις μαμά"), είδαμε -βεβαίως- το άλμπουμ με τα αυτοκόλλητα του Μουντιάλ, μαγειρέψαμε, ο συνοδοιπόρος βγήκε για (ήσυχη) κηπουρική (γιατί έχουμε πει για τις Κυριακές στην Ελβετία) και εγώ έβγαλα να σιδερώσω.
• Προς μεγάλη μου χαρά, ήρθε στο ίδιο δωμάτιο και ο Στεφανάκος και έτσι εγώ σιδέρωνα και εκείνος ξεκίνησε να γράφει την λίστα με τα αυτοκόλλητα που του λείπουν.
• "Μα κοίτα Στεφανάκο πόσο όμορφες είναι οι τριανταφυλλιές μας που ανθίσανε".
• "Η δική μου είναι η καλύτερη".
• "Ποια είναι η δικιά σου;"
• "Η καλύτερη".
• Χαχαχα.. τι ζω με αυτό το αγόρι!
• Νωρίς το απόγευμα πήγαν με τον συνοδοιπόρο να πλύνουν το αυτοκίνητο και μετά τον άφησε στον φίλο του Nikan που τον είχε καλέσει.
• Έτσι, το απόγευμά μας ήταν ακόμα πιο ήσυχο. Απολαυστικά ήσυχο.
• Με τα πουλιά να κελαηδούν, τον μαγευτικό απογευματινό ήλιο να τρυπώνει μέσα από τα φυτά, τις μουσικές, τα βιβλία, τις άγριες - μικροσκοπικές φραουλίτσες που ξετρυπώνουν στον κήπο, και ησυχία.

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα