HOW WAS YOUR WEEK?

• Δευτέρα και ξυπνήσαμε υπό τους ήχους του Πάριου.
• Χαχα, όχι, όχι... Δεν μας τραγουδούσε ο Πάριος αλλά έχουμε τόσα πουλάκια στον κήπο που τραγουδούν τόσο όμορφα, με τόσο κέφι, και όρεξη, που είναι σαν να έχουμε συμφωνία κάθε πρωί.
• Η θερμοκρασία έπιασε 36 βαθμούς εκτός και αισίως 30 στο υπνοδωμάτιό μας (καθώς βρίσκεται πάνω - πάνω, κάτω από τα κεραμίδια που τσουρουφλάνε).
• Και ναι, οι θερμοκρασίες είναι οκ για εμάς τους Έλληνες, αλλά για θυμηθείτε, ποια ήταν η τελευταία φορά που περάσαμε μέρες ολόκληρες στους 36 χωρίς κλιματισμό;
• Ευτυχώς στο γραφείο κάτι έχουν κάνει και έχει βελτιωθεί η απόδοση του οικολογικού συστήματος ψύξης.
• Στο σχολείο όμως ο Στεφανάκος πραγματικά ιδρώνει καθώς οι τάξεις είναι όλο παράθυρα και τις χτυπά ο ήλιος όλη μέρα.
• Και όπως μου είπε, έφεραν έναν ανεμιστήρα αλλά όλως τυχαίως, πετυχαίνει μόνο την δασκάλα. Χαχα...
• Την έχει που την έχει στην μπούκα, τώρα τους παίρνει και τη δροσιά.
• Γραφείο λοιπόν και για τους 2 μας, και σχολείο για τον Στεφανάκο.
• Ξεκινήσαμε νωρίς με τις συναντήσεις, έκανα το interval training μου το μεσημέρι (πόσος ιδρώτας!!), πήρα το φαγητό μου στο γραφείο (ωραίο tajin με tempeh - κους κους - λαχανικά), συνέχισα με τις συναντήσεις, και μετά τις 17.00 αναχωρήσαμε να παραλάβουμε τον μικρό για το σπίτι (καθώς τέρμα πια οι προπονήσεις ποδοσφαίρου).
• Η ζέστη ήταν πολλή, η όρεξη χαμηλή οπότε κάναμε skip το φαγητό και πήραμε από ένα παγωτό ο καθένας.
• Ε, δεν είναι όλες οι ημέρες ίδιες.... 
• Το πρόγραμμα συνεχίστηκε, βεβαίως, με panini, μουντιάλ, συζητήσεις, ελαφρές μαγειρικές, μπάνια....
• Τα είπαμε και με τον αδελφό μου που βρίσκεται με την οικογένεια στην Γένοβα.
• Τρίτη, και ξανά γραφείο για μένα.
• Το ίδιο μοτίβο πάνω - κάτω, με αρκετές συναντήσεις.
• Είχαμε όμως και επισκέπτες έκπληξη που φώτισαν την ημέρα.
• Όλη την εβδομάδα έχουμε την αγαπημένη Amira από το HUB της Ασίας με βάση το Ντουμπάι, το πρώην συνάδελφο που μεταφέρθηκε στο HUB της Αμερικής με βάση το Μεξικό, Miguel, και τον πρώην -πάλι- συνάδελφο και φίλο Nico που έχει μεταφερθεί εδώ και ένα χρόνο στην ομάδα της Ισπανίας με έδρα την Μαδρίτη.
• Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε πολλά να πούμε!
• Ο πραγματικός πλούτος της καθημερινότητάς μας είναι αυτός.
• Το μεσημέρι έκανα το Body Pump μου και όταν ανέβηκα στο εστιατόριο να φτιάξω κάτι να πάρω μαζί, πέτυχα την συνάδελφο Simge η οποία μου πρότεινε να φάμε μαζί οπότε έκατσα τελικά εκεί, και τα είπαμε πολύ ωραία.
• Ο συνοδοιπόρος δούλεψε από το σπίτι και το απόγευμα αναχώρησε για Neuchâtel και το farewell ενός συναδέλφου ο οποίος είναι αναπόσπαστο μέρος της ομάδας μπάσκετ της εταιρείας (στην οποία Πρόεδρος δεν είναι άλλος από τον συνοδοιπόρο).
• Έτσι, εδώ και καιρό του είχε παραγγείλει δώρο την επίσημη φανέλα της ομάδας των Boston Celtics με το όνομά του πίσω και με μεγάλη χαρά του την έδωσε.
• Εγώ παρέλαβα τον Στεφανάκο από τα drums, γυρίσαμε σπίτι, μαγειρέψαμε (fish sticks με ρύζι), τελείωσαμε το lego - World Cup - Mbappé που του είχα φέρει, κάναμε τα μπάνια μας, και χαζέψαμε ποδόσφαιρο.
• Μέσα σε όλα, προσπαθούσα να βγάλω άκρη και για το τουρνουά τέννις που έχει ο Στέφανος το σκ και η γλυκιά μαμά του Louis, αφού είδε ότι ο δάσκαλος δεν απαντούσε σε τίποτα, μου έστειλε μήνυμα με όσες πληροφορίες είχε.
• Μικρές, καθημερινές πράξεις καλοσύνης.
• Στο ίδιο μοτίβο και η αγαπημένη μου Liliana (που μαζί με τις άλλες κυρίες μάς βοηθούν στην καθαριότητα του σπιτιού) η οποία στην ερώτηση αν θα μπορούσε και αυτό το καλοκαίρι να μου ποτίζει τα φυτά, μου απάντησε "εννοείται".
• Πόσο τυχερή είμαι ε; Η καλοσύνη, η γενναιοδωρία, η συμπόνια, η κατανόηση που δείχνουμε, επιστρέφεται. Πάντα.
• Τετάρτη, και έμεινα να δουλέψω από το σπίτι.
• Πρωί πρωί έβαλα τα πλυντήριά μου και ήδη στις 08.30 είχα ολοκληρώσει 2 βασικές επαγγελματικές προτεραιότητες της ημέρας: το εξοδολόγιο του ταξιδιού στην Σλοβακία και την αποστολή ενός εμαιλ σε όλες τις Ευρωπαϊκές αγορές.
• Με μεγάλο κέφι και ενέργεια λοιπόν συνέχισα μέχρι το απόγευμα.
• Η διάθεση άρχισε να πέφτει όμως με διάφορες αλληλογραφίες αλλά οκ.
• Είναι πολύ κρίμα όταν τα politics καθορίζουν σε τόσο υψηλό βαθμό τις σχέσεις, τους ρόλους, τα projects αυτής της εταιρείας. Και όταν η δουλειά σου δεν αναγνωρίζεται.
• Anyway...
• Παρέλαβα τον Στεφανάκο, καθίσαμε λίγο σπίτι και μετά τον πήγα στο μάθημα τέννις του.
• Το απόγευμα επισκέφθηκα πρώτη φορά έναν συμπαθέστατο, νεότατο και ικανότατο φυσιοθεραπευτή με ειδίκευση στον βελονισμό που μου πρότεινε η φίλη Μαργαρίτα.
• Από πού να τα πιάσω τα θέματα που αντιμετωπίζω αλλά κάπως του τα παρουσίασα ξεκινώντας από τον αυχένα και τους ώμους, προχωρώντας στους μυς του προσώπου, και κλείνοντας με την εμμηνόπαυση και την αρθρίτιδα. Α, του έδειξα και το νύχι που τραυμάτισα - έσπασα στο πόδι.
• Ήταν τόσο επεξηγηματικός, σαν να παρακολουθούσα σεμινάριο.
• Σαν σφουγγάρι προσπαθούσα να τα συγκρατήσω όλα.
• Πόσο θα ήθελα να έχω αυτές τις γνώσεις! Με μαγεύουν.
• Κάθισα λοιπόν και ανάσκελα, και μπρούμυτα, μπήκαν βελονίτσες σε διάφορα σημεία (κοιλιά, πέλματα, κρόταφοι, αυχένας, δάχτυλα...), έμαθα πολλά, επιβεβαίωσα πληροφορίες που είχα συλλέξει και από τις Αγιουρβεδικές μου επισκέψεις (εντυπωσιακή η σύμπνοια των αρχαίων αυτών μεθόδων) και πιο ανάλαφρη αναχώρησα.
• Πέμπτη, και το θεατρικό που ετοίμαζε η τάξη του Στέφανου και το οποίο θα μας παρουσίαζαν το απόγευμα, ακυρώθηκε λόγω καύσωνα!
• Δεν αντέχουν που είναι 20 παιδιά στην τάξη, για φανταστείτε με ακόμη 20+ γονείς;
• Πόσο κρίμα όμως.
• Ακυρώθηκε και το απογευματινό μέρος του σχολείου οπότε ... μισή μέρα. 
• Του κανόνισα όμως ωραίο απόγευμα.
• Εγώ ήμουν γραφείο αλλά το μεσημέρι τους παρέλαβε, τον Στέφανο και τον Noam, η μαμά του και πήγαν από το σπίτι τους να φάνε και να παίξουμε.
• Μετά, κατά τις 15.00, τους πήρε ο συνοδοιπόρος στο δικό μας σπίτι να συνεχίσουν τα παιχνίδια.
• Εγώ, κλασικά, προχώρησα με τα projects & τις αγορές, έκανα το πιλάτες μου, τσίμπησα και επέστρεψα σπίτι.
• Για βραδινό, ο συνοδοιπόρος εγκαινίασε την πλάκα για την πίτσα που μας έδωσε ο φίλος Μύρωνας, έξω στο BBQ. Είχαμε και στην κατάψυξη το σπιτικό ζυμάρι που είχαμε φτιάξει οπότε βγήκαν δύο πιτσούλες εύκολα και γρήγορα.
• Αν καταφέρουμε και να τις ανοίγουμε κάπως αξιοπρεπώς, τότε ποιος μας πιάνει.
• Με αυτά και με εκείνα, και τα απανωτά τριαντάρια, βγήκε και ο ανεμιστήρας.
• Κάπως βοηθάει αλλά είναι παλιός (δεκαετίας πια) οπότε θορυβώδης.
• Από τα ολότελα.
• Τελείωσε και το Master Chef με νικητή τον Πάνο. Δεν το παρακολουθήσαμε ιδιαίτερα αλλά σε γενικές γραμμές ξέραμε τι γινόταν.
• Παρασκευή, και η τελευταία ημέρα της σχολικής χρονιάς!
• Θα έκαναν μισή μέρα μάθημα (εντάξει, κανονικό μάθημα πρέπει να έχουν να κάνουν τουλάχιστον 2 εβδομάδες) και μετά είχε κανονίσει η μαμά του Liam να τους πάρει και να πάνε στις πισίνες!
• Εμείς δουλέψαμε από το σπίτι, σε ακόμα μία πολύ γεμάτη Παρασκευή, προχωρήσαμε την φορολογική δήλωση σε τηλεδιάσκεψη με τον φίλο Γιάννη που μας την έχει αναλάβει τις τελευταίες χρονιές (και μας έχει σώσει), κάναμε τα μπάνια μας και περιμέναμε τον μικρό να επιστρέψει.
• All day fun! Με πικνικ, πισίνες, νεροτσουλήθρες, γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου....
• Επέστρεψαν κατά τις 18.00, η μαμά, τα δυο της αγόρια και ο Στέφανος, και κάθισαν για μια ωρίτσα περίπου.
• Και είναι τόσο γλυκιά η Sophie! Τόσο χαμογελαστή, δραστήρια, προσιτή. Ελβετίδα με καταγωγή από το Congo.
• Τα αγόρια συνέχισαν το παιχνίδι, εμείς ήπιαμε ένα δροσιστικό κοκτέιλ και τα είπαμε, και στο τέλος αποχαιρετιστήκαμε μέχρι τον Αύγουστο.
• Μπάνιο, μακαρονάδες και ξεκούραση.
• Και κάπως έτσι, τελείωσε και η 6Ρ χρονιά για τον Στεφανάκο (η αντίστοιχη Τετάρτη Δημοτικού).
• Και σε γενικές γραμμές, θα την λέγαμε μια πολύ πετυχημένη χρονιά, ακαδημαϊκά, κοινωνικά, αθλητικά. Χωρίς πολλές εντάσεις και προβλήματα.
• Του χρόνου, αλλάζουν δασκάλους και αναμειγνύουν ξανά τα παιδιά οπότε μια μικρή αγωνία την έχουμε για το ποιοι θα είναι στην τάξη του, ευελπιστώντας να βρει κάποιους από τους κοντινούς του φίλους.
• Σάββατο, και είχαμε πρωινό ξύπνημα (πρωτότυπο!) καθώς ο Στέφανος είχε τουρνουά τέννις στις 08.30.
• Ευτυχώς ήταν στο δικό μας club.
• Δυστυχώς δεν κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια. Σαν να βαριόταν; Σαν να μην τον ένοιαζε;
• Ουφ... πολύ trigger point αυτό για εμένα. Γιατί η νίκη ή η ήττα δεν με απασχολούν καθόλου, ειλικρινά. Το να μην προσπαθείς όμως....... χτυπάει ευαίσθητη φλέβα. Δεν ξέρω γιατί.
• Στα θετικά του γρήγορου αποκλεισμού ήταν ότι είχαμε το υπόλοιπο μεσημέρι ελεύθερο.
• Κατεβήκαμε λοιπόν στο κέντρο της Λωζάνης που με τους τόσους αγώνες είχαμε να κατέβουμε καιρό. Πάνε τα ελληνικά σχολεία, πάνε οι γυμναστικές....
• Καθίσαμε να πιούμε έναν καφέ και μετά από λίγο, τσουπ να σου η Ηρώ επιστρέφοντας από το γυμναστήριο.
• Κάθισε λιγάκι μαζί μας και μετά αποφασίστηκε επιτόπου να πάρει μαζί τον Στέφανο ώστε να παίξει με τα κορίτσια της σπίτι.
• Οι δυο μας λοιπόν, ο συνοδοιπόρος και εγώ, κάναμε μια επίσκεψη στα μαγαζιά, πήραμε ένα δώρο, πήρα και εγώ 2 ωραίες βερμούδες, πήρε και ένα μπλουζάκι ο συνοδοιπόρος, φάγαμε μία χορταστική σαλάτα, κάναμε στάση στο σούπερ μάρκετ και επιστρέψαμε σπίτι.
• Λίγη ξεκούραση, συμμάζεμα και... γεμιστά!
• Ντομάτες, στρογγυλά κολοκύθια και χρωματιστές πιπεριές.
• Ορφανά εννοείται (γιατί να βάλεις κρέας σε ένα φαγητό που είναι πεντανόστιμο και υγιεινό χωρίς;), με μία νότα πολίτικης κουζίνας (σταφίδα και κουκουνάρι).
• Επέστρεψε ο Στέφανος σπίτι και μετά από λίγο ήρθε και η Τίνα με την οικογένεια, άρτι αφιχθείσα από την Αθήνα μόνο για το σκ.
• Φάγαμε ωραία, μικροί - μεγάλοι γύρω από το τραπέζι, και μετά περάσαμε ώωωωρες έξω στην βεράντα με συζητήσεις, εξιστορήσεις, αναλύσεις, προβληματισμούς, σχέδια, γέλια.
• Όταν έπεσε ο ήλιος ήταν πολύ ωραία και η θερμοκρασία έξω, με ελαφρύ αεράκι.
• Η τελευταία επίσκεψη της οικογένειας ως κάτοικοι Ελβετίας. Πότε άραγε θα μας ξανάρθουν;
• Μεσάνυχτα πια αποχωριστήκαμε, συμμαζέψαμε και προσπαθήσαμε να κοιμηθούμε.
• Τον μικρό τον είχε πάρει ήδη ο ύπνος στον καναπέ, εγώ προσπάθησα στον υπνοδωμάτιό μας το οποίο είχε φτάσει πάνω από 31 βαθμούς και με τα πολλά, στρώσαμε τον ξενώνα που βρίσκεται έναν όροφο πιο κάτω, και καταφέραμε να κοιμηθούμε.
• Γιατί ωραία λέμε ότι εμείς οι Μεσογειακοί είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες θερμοκρασίες, 36 και 40 βαθμούς, αλλά η καθημερινότητά μας καλύπτεται ως επί το πλείστον από κλιματιστικά (γραφεία, υπηρεσίες, σούπερ μάρκετ, κατοικίες, μέσα μεταφοράς).
• Κυριακή, και ξύπνησα νωρίς, έφτιαξα το κακάο μου, πήρα το Monocle μου και κάθισα στην βεράντα, με εξαιρετική θερμοκρασία και υπόκρουση τα πουλάκια.
• Ιδανικά.
• Ο Στεφανάκος έβλεπε τις φάσεις από τους χτεσινούς αγώνες του Μουντιάλ και ο συνοδοιπόρος κοιμόταν ακόμα.
• Συνέχισα τα χτεσινοβραδινά συμμαζέματα, ετοίμασα μια δροσερή, καλοκαιρινή σαλάτα με καλαμπόκι - φασόλια - αβοκάντο - φέτα, έκανα και μια μικρή μεταφύτευση.
• Ξέρετε η pilea, γνωστή και ως chinese money plant, βγάζει συνέχεια μωράκια τα οποία μπορείς να αφαιρέσεις με προσοχή από την μαμά - φυτό και να τα μεταφυτεύσεις. Η φίλη Ηρώ λοιπόν μου είχε ζητήσει ένα οπότε της το ετοίμασα να στολίσει το σαλόνι τους που ανακαίνισαν. 
• Από μία pilea που είχα αγοράσει πριν 5-6 χρόνια, έχω ακόμη 3-4 φυτά, όλα με ακμάζουσα πορεία.
• Ετοιμαστήκαμε και κατά τις 12.00 είμασταν στην Ηρώ και την οικογένεια.
• Ζέστη εμείς, αλλά εκείνοι, στο κέντρο, στον 5ο όροφο, με τον ήλιο να τους χτυπάει ανελέητα και το κτίριο παλιό, είχαν 34 βαθμούς εντός!
• Μετά από λίγο κατέφτασε και η οικογένεια της Τίνας για το επίσημο, τελευταίο γεύμα για την παρέα των 3 οικογενειών, πριν την επίσημη μετεγκατάστασή τους στην Αθήνα.
• Το μενού, όπως πάντα πλούσιο... από burgers και φαλάφελ μέχρι σπιτικά τυροπιτάκια.
• Η συγκίνηση και η αγάπη ήταν διάχυτη, με αποκορύφωμα την σύντομη αλλά τόσο ουσιαστική πρόποση του Μύρωνα για αυτή την παρέα των 6 ενηλίκων και 4 παιδιών που μέσα σε 5 χρόνια, σε μια ξένη χώρα, έγιναν οικογένεια.
• Θυμηθήκαμε παλιές ιστορίες, κάναμε σχέδια (καλοκαιρινά και όχι μόνο), γελάσαμε πολύ και αργά το απόγευμα σφιχταγκαλιαστήκαμε καθώς το βράδυ πετούσαν ήδη για την Ελλάδα προς εύρεση του νέου τους σπιτιού και έναρξη της νέας τους ζωής.
• Επιστρέψαμε και εμείς σπίτι, τακτοποιήσαμε πλυντήρια, κάναμε μπάνια, παρακολουθήσαμε λίγο στίβο και το Diamond League, τα είπαμε με τα αδέλφια μου που ήταν παρέα και ξεκουραστήκαμε.
• Καινούργια εβδομάδα ξεκινά με αποκορύφωμα την αναχώρησή μας για Ελλάδα!

Καλή εβδομάδα!

ανδριάνα